Netgedichten over tijd

netgedicht (nr. 1.821):

Op de stoep

Stond ik jarenlang verwachtingsvol
telkens stil bij een deur met klingel
dat zowel buiten als van binnen
kleur gaf aan het verleden

het kraken van de houten vloer
stoorde niet bij een stille overgang
naar bedachtzamere jaren

waar liefde diep geborgen zit
de klingel haar deur gesloten houdt
weerklanken er alles aan doen, opnieuw
haar oproepend geluid te laten horen

laten mij herbeleven
waardevolle momenten
van mijn bestaan.