Netgedichten

netgedicht (nr. 89.447):

overgang

mijn zijn is zich aan het herschikken
daar kwam ik allengs achter
mijn trein stond stil, het verzicht verdween
in gedachten die de ziel niet meer wil;
eerst hardhandig later milder, zachter
.
te laat had ik door, zoals bij mij gebruikelijk is,
dat er een wending op handen was
het maakte mij al doende onzeker, immers
wat mij angstig maakt is een nog onbeschreven gemis,
verwarring toonde mij de slijtende adem pas
.
nog sterker, ik begon gejaagd te leven
vluchtig werd mijn aanvankelijke stille gang
mijn lijf werd als het ware te gedreven ;
.
ik heb thans derhalve weinig noten op mijn zang