Schrijflijnen
Toen de narcissen net weer bloeiden
wilde hij zich draaien nog eenmaal
zich draaien naar het licht
Met dodelijke blik en haastige
armen wierp de nacht
een verstikkend net om hem heen.
Doof nu maar het tedere lentelicht
gelast de sterrenregens af laat puinwolken
de aarde in het donker begraven.
Zij floreerden in de schaduw
toen zij hun dromen beschreven
bladnerven boden schrijflijnen aan.
19 juni 2026
Geplaatst in de categorie: verdriet

Er zijn 3 reacties op deze inzending:
tegen
dit
uitgehuild
uitgehold
uitgeloogd
verdriet
misschien hun zee nog
maar dan
kleurloos
zonder golfslag
zonder zon
*
rouw is rauw
rouw is guur
rouw is grauw
Graag gelezen, Joseline!