Gewortelde stilte

Hij loopt op paden van een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf

de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent

nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin de stilte hem met rust beloont.

man bos rust

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.3 met 3 stemmen 26