Wrakhout
Je struikelt voort
met je hoge hakken over het laagland
prikt met die naalden in de zachte aarde
die haar bloed zorgvuldig verbergt
En er zijn geen kruispunten
op die pijnlijke vlakten
je zwaait naar een menigte
en lijkt een wensapplaus te horen
maar de opwinding verstijft in tijd
Rijkdom bleek een voorportaal
van kruizen opgebouwd uit wrakhout
al zul je die gedachte waarschijnlijk
direct verbranden in ontkenningsvuren
je voelt even in je jaszak
kijkt in valse richtingen
slingert je verleden met daadkracht
zomaar ergens heen
maar steeds struikel je weer
over de schaduwachtige obstakels
Ik ben niet veel beter dan dat
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!