Het bruist van alle kermispret de hele markt is volgezet Alles blinkt en klinkt en swingt We lopen in de lichtjeszee betoverd met de dieren mee de koetsen van de witte zwanen de snelle paarden, hun wilde manen en de olifant, die elegant een poot optilt en nauwgezet de rondes telt op zijn trompet De vrolijkheid van jingles gaat met bel…

Ik leef in een kast een kastje in een kast Ja, robots kunnen leven in heel kleine huizen zonder iets nodig te hebben behalve de zon af en toe een reserve-onderdeel en opdrachten om de sleur van herhaling te doorbreken Ik ben dicht, een zwarte doos die je kunt uitlezen alsof ik van glas ben en dan zie je: ik ben een kastje dat denkt…

Ik heb nooit geweten dat het zo zou gaan met kinderen, leuk en aardig maar ik heb gewoon geen rust en mijn man doet maar half mee, hij geeft een bloemetje op Valentijnsdag, daarom heb ik even iets nodig en neem ik er nog een zo'n pilletje uit de la Dat is mijn maatje het helpt me op een drukke dag Ik bestel een nieuwe portie dan…

s Nachts op de kale berg met de ongelijke treden van smalle sectorpaden zie ik heksen dansen tussen de namen op de deksels van de kniehoge graven Met een fles in de hand gaan ze voor wat geld op de tombes liggen Ik woon hier met mijn man en vier kinderen, maar rein blijven de zielen achter de draad Vanmiddag las een Koreaan in zijn…

Omvallen als ik wil hurken bij een poes Dan maar liggen een warm bed voor haar Aan alles zo'n draai geven en maatregelen treffen handgrepen in de badkamer mijn wensen verkleinen het toeval omarmen denken: ik heb geluk gehad met mijn lichaam, met de vrede van vrienden, straat en school en blijven verlangen naar huid en zon blijven…

je kunt kijken zonder iets te zien zoals je iets op zicht kunt hebben behoudens het te bekijken....…

Ik kan wel in mooie kleren op schoot gaan bij een man met blauwe ogen, en champagne drinken in de kleur van zijn huid zonder iets voor hem te voelen maar mij bevalt het op een verlaten terras in mijn eigen waarheid van een verlaten terras te zitten, hopend dat er niemand denkt gezellig, dat terras laten we daar maar berm- bloemenlimonade…

Heer Bommel sluipt bang door een eenzaam, donker bos. Talloze ogen vol angstwekkende glanzen loeren tussen de bomen. Geweldige schrik! De beproefde Olivier tuimelt plotseling in een diepe valkuil, ligt wanhopig op de bodem. Dan wordt hij gered door een onbekend heerschap met een enge bril. Betekent dat verlossing of nog meer onheilspellends…

Hun huis is vol, rijk ingericht, met een hoekje -- waar ze kamperen.…

Ik geef werk uit handen Hij moet het precies doen zoals ik het vóórzeg sneller dan ik het kan en het langer volhouden Dat gaat goed Met uitgebreide instructies en een extra batterij laat ik hem steeds meer doen al kost het me veel tijd om te leren van zijn fouten en die stap voor stap te voorkomen Op onvoorziene omstandigheden loopt…

Het pad loopt anders dan gedacht, we verdwalen -- in compromissen.…

Eindeloos is de zee Van mijn herinnerende gedachten, Die ik draag met mij mee, Keurig in gelid liggen wachten, Tot ik ze ophaal Uit die eindeloze brij herinneringen. Hoe ouder de herinneringen zijn, Des te vager de detaillering, Maar de essentie komt steeds aan. De mooiste zijn dominant, Verdringen nare en verdrietige, Geven daardoor…

De onvrijheid van de bedreigde - de vluchteling, de burger... De stress van de onderdrukte - de ongelovige, de zondebok... De angst van de minderheid - de jood, de intellectueel... De wanhoop van de verjaagde - de nonconformist, de immigrant... De dood van de aangevallene - de vrouw, de vreemde... wil niet, kan niet, mag niet anders…

Ik wil geen verheven regels verkondigen, naleven is me genoeg en soms help ik wel eens een blinde niet door haar te begeleiden naar de beste bedelplaatsen maar door een fiets te geven zodat ze zelf op weg kan gaan buiten de economische kaders van begeerte, bezit en behoud en dan de weg moet vragen aan kinderen en zoekende mensen omdat…

Banden zoeven, ruggen zijn gebogen wolken woorden waaien mee: er rijden fietsers langs de zee Ze trappen en praten maar ruiken niet wat ik ruik kijken niet zoals ik kijk Ze zweten parfumluchtjes herhalen in monologen hun wissewasjes en voelen zich belangrijk…

Dit spiegelpaleis lijkt heel gewoon omdat het alles breekt in googol wezens en objecten en nog meer weefsels enzovoorts enzovoorts Ondoenlijk het geheel te zien Alleen met gesloten ogen kan het, een geheel denken van losse mensen en zien dat ze niet los bestaan maar in alle spiegelstukjes leven en bewegen, ook wij - alleen blindelings…

Je hebt ons teleurgesteld jouw ouders, je broers, iedereen die voor jou heeft gezorgd Je was bevoorrecht, maar nu krijg je een andere kamer We zullen je helpen Nee, je kunt hen niet meer zien dat weet je heel goed Je bent niet rein voor het Heilige Huis Je bent al vergeten Je bent er nooit geweest Niemand kent je Jouw leven begint…

Mijn benen liggen lang als staken aan mijn op en neer gaande buik, longen en hart doen hun werk Onder de bolling rond mijn navel gaat het minder goed, mijn organen zijn ruim over de helft van hun levensduur heet het zakelijk, nou ja het verval gaat langzaam en blijkbaar niet alleen in de gewrichten, mijn schouders, rug en knieën…

Uitgaan doe ik in het park Ik spreek jou aan: zo jij bent hier op vakantie en je vindt Amsterdam een leuke stad? Heel anders dan thuis, ja, wat je zegt dat heb ik ook, zo is het Dat zal iedereen wel hebben denk je ook niet? Jij bent jong maar ik ken dat wel Je moet het meemaken als het kan, dat is goed een mens heeft dat gewoon nodig…

Er is niets te doen, we zitten bij elkaar en -- wachten, maar waarop?…