Mijn ‘grote liefde’ had ik toch als kind. Vader en moeder, God en Sint, geen latere liefde haalde het daarbij. Wat hield ik veel van hen, wat hielden zij van mij! Het was een liefde die mij vleugels gaf en achteraf, herinneringen, bitterzoet. Aan wasgoed dat te drogen hing op houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein, te koud, te vochtig…

vandaag denk ik terug aan een man, een zwaargewicht op lichte vleugels danst de gedachte aan zijn zachte blik, de bril wat schuin geschikt rondt welgebogen zicht zijn licht glanst tussen rood en goud geplooide charme waar de maan de bomen raakt schuilt zijn lach in kleine kinderogen…

Een Speculaasrups zei op een dag tot zijn pa: Ik wil zo graag vliegen, het geluk achterna! Dat begrijp ik, zei vader, zo gaat het met kinders Het liefst worden ze allemaal Speculaasvlinders Maar om dat te bereiken zit er niets anders op Dan eerst te muteren in een Speculaaspop…

De goede Sint reed op zijn paard over de daken, compleet met mantel en met mijter en met staf. Dat zag een ambtenaar van Algemene Zaken, die riep: ‘kom daar eens als de sodemieter af, u bent te oud om dit soort onzin uit te halen en wie is dat, wie is die donkere persoon? Ik arresteer u, ik maak twee proces-verbalen, ééntje voor u en ééntje voor…

sinterklaasavond de maan schijnt door de bomen het bos niet te zien…

De Pieterman komt ieder jaar omdat dan Sinterklaas verjaart Hij brengt cadeaus naar ieder kind omdat hij die zo aardig vindt Berijdt Sint een beschimmeld paard gooit strooigoed in de openhaard en nu Piet aan zijn witbaard hangt als Sint naar Spanje terugverlangt... Ooit zo’n gulle man gezien, al varend op de ouwe Stien Met pakjes duur…

ik kan wel praten en ook wel schreeuwen maar gooi me niet voor de leeuwen want ik ben niet als al die lichten die aan de lopende band kunnen dichten ik heb dat niet ik kan dat niet waarom dan al mijn zuchten ik heb toch niets te duchten vaak blaas ik stoom in donkere nachten want wat wil ik nog verwachten ik heb al alles 'k mis…

Daar zit je dan met een pakje op schoot. Je naam staat er op geschreven, daarom is het jou gegeven. Heeft Piet het niet mooi ingepakt en netjes voor je dichtgeplakt? Nu is zo’n keurig pakje aardig maar je hebt er weinig aan, je vraagt je toch nieuwsgierig af wat Sinterklaas er heeft ingedaan. Zou het iets zijn om op te eten, aan…

Zie ginds komt het lekkers met vrachten weer aan en alle smekbekken staan kwijlend vooraan: hoe luid kan ik smakken, oh Sint geef me meer ik krijg nooit genoeg van wat ik zo begeer De Sint staat te grijnzen en deelt kwistig rond, de hebbers die graaien het zelfs van de grond. Oh lieve Sint Nicolaas, wat bent u toch goed we vreten ons rond aan…

oogjes kijken schuin lachjes zijn weer vol betekenis er hangt spanning in het huis buiten schijnt een vale maan en schaduw speelt waar schoorstenen wit roken het welterusten ritueel na liedjes en verhalen lijkt eindelijk eens goed te gaan toch komen ze wat later een voor een weer voor je staan het lukt niet goed met slapen schoenen…

pepernoten strooien zichzelf, schoenen staan gerangschikt volgens leeftijd, keurig in de passen van vandaag -nog eventjes- dan kruipt genoegen op de bank warm verpakt in spitsvondigheid op rijm een herinnering klampt vast aan alle lieve woorden die zijn jaardag zingen geef ik mijn verrukking mee de gedachten bij mijn vader, die al…

Het is bijna sinterklaasavond de warmte van de moederhaard waarin vlammetjes kleurrijk spelen doet blozende wangen roder kleuren koude handen glijden vanuit wollen wanten de warmte tegemoet op de stoelleuning een dikke sjaal onder de kapstok staan de moonboots ze lieten een nat spoortje na op de treden van ‘t portiek op tafel geurt…

papa zie ik nog jouw stappen in mijn hart het kleed van rood en goud in waardige warmte en de staf leunde uren weg in gewillige handen die dienstbaarheid verlieten uit respect grote trots beroert alsnog mijn kinderhart waar ik naast je liep in kleine handen die jou droegen, naar omhoog... daar glinstert eeuwig in mijn…

ik heb het rode boek gelezen van sinterklaas in een onachtzaam ogenblik vond ik mijn naam gouden en zwarte kruisen keurig op een rij het leven van afgelopen jaar ging mij voorbij tot een witte hand verscheen de vinger wijzend op het boek een donkere stem vertelde mij het zit met jou wel goed heb nu een eigen exemplaar…

Mijn schoen gezet, wat denk je: niks Gezongen tot ‘k schor was, wat denk je: niks Lief geweest tot het niet leuk meer was, wat denk je: niks Dus verval ik maar weer in mijn oude humeurige ik!…

In deze tijd van surprises en gedichtjes In de tijd van oude kranten en pepernoten Ontbreekt het maar aan een ding en dat is: Dat ik Sint niet op het dak zal horen lopen Tja, we wonen in een flat en daar wordt een paard, beter niet neergezet!…

Ik heb het Spaans benauwd in dit cadeaupapier en die proppen in mijn maag zitten me tot hier. Wie kwam er op dat gek idee mij zo dik in te pakken, ik wil eruit, ik heb genoeg van ’t schudden in die zakken. Ik ben zo zacht en mooi, wie wil me gaan bevrijden en gunt me het genot mijn charmes uit te spreiden? Verwachtingsvol met kloppend…

zei zwarte piet & ik wist zeker dat-ie niet bestond halve leugens & de hele waarheid grenzeloosheid kent geen tijd de grens = lastig te bepalen maar falen kun je dus niet zei zwarte piet voor-ie 'em smeerde richting spanje…

als ukkepuk zat ik al op zijn schoot en nu als zestig jarige zat ik weer op zijn knie alleen vond de Sint me nu wel wat zwaarder…

Sinterklaas is uit het land vertrokken. De makkers staakten reeds hun wild geraas. De koektrommel zit vol met speculaas, de chocoladeletter is in brokken. Voorbij zijn de verbaasde oh’s en ah’s. Terwijl we ons banket naar binnen schrokken drinken we chocomel met grote slokken. Geen maaltijden vandaag, alleen gegraas. De Sint vaart onopvallend…