Waar zou de sonnettettekeizer zijn Misschien zit hij wel bij het Opperwezen Zijn geestigste gedichten voor te lezen Of fladdert vrolijk rond als serafijn Hoe het ook zij, ik kan me niet vergissen Hij is! De onvolprezen Driek van Wissen…

Moon en Kim hebben samen een boom geplant En lieten zo hun oude vete varen Hun oorlogszucht kwam even tot bedaren Komt er rust op ‘t Koreaanse schiereiland? Kim Yo Jung bood, als zusje van, proactief Op de Winterspelen al wat perspectief…

Boven verwachting En tegen de trend Van verwoesting Door vloedgolven Van de orkaan Trof men bij Saba, Antil met vulkaan Een bloeiend koraalrif, Niet eerder bekend Onschatbaar in prijs Als geschenk in natura Zwemparadijs In exotische flora…

Soms overtreft het leven stoutste dromen, Want wie had nou in hemelsnaam verwacht, Dat Silvio, die zo vervaarlijk lacht, Ooit in de politiek terug zou komen? Maar de EU vindt deze egoïst, Heel bruikbaar als dè anti-populist.…

Het leven van een snelsonnettendichter: Adepten, fans en vrouwen om je heen (Ik heb er minstens 3 aan elke teen), Het maakt het leven aangenaam en lichter. Nou geeft Arjan hem 's maandags van katoen, En hij weet nu wat poëzie kan doen.…

Toch denk ik wel dat Murphy zich vergist: Bij mij is er nooit sprake van mislukken, Noch breekt hier iets in honderdduizend stukken. Nee, Murphy was bepaald geen optimist. Want waar haalt Edward Muphry het vandaan Dat altijd wel iets fout zal blijven gaan?…

De regen blijft al dagen droevig hangen en zonlicht zien we haast zo zelden weer. De wind en ook de wolken doen zo zeer en doen ons naar de lente al verlangen. Maar plots is er de glimlach van een kind dat zorgt dat ik mijn vreugde toch hervind. Snelsonnet…

Ik ben van plan een afscheidsfeest te geven Voor ik voorgoed de beide ogen sluit. Van harte nodig ik u daarom uit, Wees welkom bij de rouwdienst van mijn leven. Persoonlijk ben ik ook wel heel graag bij Een feestje dat gehouden wordt voor mij.…

Het land hoeft niet meer bewerkt worden door boeren En voedselgebrek daar zitten we straks niet mee We verbouwen eten op schuimrubber in zee En hoeven dan niet langer meer ouwehoeren Het land wordt straks allemaal één nieuwe natuur En vissen uit de oceaan worden verrekte duur.…

Vijf dagen ploetert hij als metselaar maar in het weekend tovert deze man, dan pakt hij uit als voordrachtskunstenaar met parodieën op Van Veen of Kan. Hij rapt zijn teksten, maakt een klucht op Claus en dan, is daar dat daverend applaus!…

Zoals ieder jaar smeden we met Nieuwjaar weer nieuwe plannen… De kalender toont zijn maagdelijk gelaat Elk blad is hagelwit en onbeschreven We dromen stiekem van een luizenleven En ook dat elke wens in vervulling gaat We hebben weer plannen, dat hoeft geen betoog Ook dit jaar ligt de lat weer torenhoog…

De Sint, die mocht vandaag toch niet ontbreken, dus werd er naarstig heen en weer gebeld. Uiteindelijk met staf en al besteld, kwam hij net aan maar liet ons prompt verbleken. Geen mens herkende die bekende baas want vóór ons stond een zwarte Sinterklaas.…

Met letters leren we woorden breien Woorden bouwen alinea’s van zinnen Talig vloeit een inktvlek open vanbinnen We kunnen ons met tekst steeds vermeien Beeldend, verklarend, cryptisch, ritmisch vocaal weven we zoemende netwerken van taal…

Ook zij verwerpen wat tradities schiepen. Het eetstoornissenactiecomité roept luid en krachtig anorexi-NEE tegen figuurbevestigende typen. In plaats van ‘Mager’ moet dus voortaan Hein gezellig dik, volslank of mollig zijn.…

Racistische motieven zijn verzonnen een aardig kinderfeest werd zwart gemaakt nuances werden schreeuwend afgekraakt een maffe minderheid heeft dus gewonnen Wat mij betreft krijgt deze pieterman dus flink wat vegen, maar wél uit de pan!…

Is het de arts niet die de wonden heelt, Dan is de tijd een hele goede tweede. Een wond had ik, zo ’n halve eeuw geleden, Die door de tijd veranderd is in eelt. Eenzijdige verliefdheid was het toen, Je bent maar éénmaal groener nog dan groen….…

Van der Staaij heeft met veel geklepel verkondigd de islam reikt te ver van haar minaret, wat zo dicht bij kerk, huis en haard en bed toch tegen de rust openbaar zondigt. Mij beiert het niet, maar gaart men deze rapen, laat de kerk mij dan ook op zondag slapen.…

‘Herfstdjinn’, ik had het woord nog nooit gehoord, Het is een woord dat je niet kunt verzinnen. Voortaan zal ik met galgje altijd winnen, Het is een nauwelijks te raden woord. Al weet ik onderhand wat het betekent, Voor galgje is ‘herfstdjinn’ meer dan uitstekend.…

De beste dichter van Den Haag ging heen Helaas, ook jij kon niet de dood trotseren Je streed niet, schreef je, kon het accepteren We weten het, ons leven is te leen Jouw laatste bundel prijkt hier in mijn kast Als ik je lees, hou ik je teder vast – © Inge Boulonois…

‘Wat zei ik? Er ook voor de ander zijn? De VVD, partij van egoïsten, kent toch geen plaats voor softe altruïsten al wek ik af en toe die valse schijn? U moet mijn uitspraak nu dus zo bekijken: we moeten er ook zijn voor ándere rijken!’…