721 resultaten.
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Nu het ijs gebroken is
twee gezichten zich richten
op vriendschap
neem jij me mee
je praat honderduit
en zegt ik ben
een beetje nerveus
moet nog even wennen
dat jij er bent
spontaan pak je mijn hand
verlegen kijk ik naar je
voel me ook wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
754 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
Maanvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
669 Over genegenheid weet ik door zomerse nachten
onder maanlicht van het muggenland bij het meer
alsof ik ergens in een verte een brief moet schrijven
plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers
in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers
onder wolken die als slagschepen regen bezorgen
op het hoofd van mijn personage in een droom…
wat bleef (voor Hans)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 Hoe vaak gevallen
bij de eerste stappen
die keer met de fiets
met tikkertje op het schoolplein
toen je struikelde over de kat
Wat raakte verloren
de velletjes van de schaafwonden
de geronnen tranen
het jodium flesje
de haastig geplakte pleisters
Wat bleef
het vallen en opstaan
de littekens
de tastbare aanraking
het gerijpte besef…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
841 Alsof het dicht bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
wanneer ik mezelf denk te troosten
keer ik de gemoedswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van een gevallen engel
eindelijk nuchter, en alleen op de grond
schrijf ik jou over eenzaamheid
onze vriendschap blijft in mijn genegenheid
een…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De wind snijdt laagjes warmte uit mijn ziel.
Met de adem zichtbaar voor me uit gesneld,
maak ik het buiten tot een nieuw decor.
Ik heb het aanschijn al zo treffend in mijn loop geteld..
Wit versmelt het grijze straatbeton zich aan de rand van het,
met overige sneeuw bedekte, uitgestrekte bos.
Zoveel paden, zoveel wegen..
Zoveel stukjes onbekendheid…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Niet de hand die in de aanval gaat
of het hoofd van de denker aldoor steunt
niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een…
Toegankelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 Er ligt een gevoelig bezit
op een eiland van duisternis
met mensen die hun eigen muze
zijn geworden
en ver over de oceaan
praten zwanen
over weemoed
toen alles nog verdrietig was
en stoelen in de keuken kraakten
jij bent toegankelijk voor mij
je droomt, je wordt wakker
je hebt een mening
maar je blijft toegankelijk
voor mij…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Mijmerkompaan
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
989 Rood is de horizon
door gefluister van wind
gevangen in jouw ziel
in jouw taal
bloeien chrysanten
bruin in een kroeg
omgeving stelt zich voor
aan vriend, droom en ratio
beweging neemt iets terug
van denken, voelen, tasten
een droomseconde hier vandaan
ligt een oeverloze droom
te genieten in het zoeklicht.…
Vriendschap en vrijheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
868 Ik word niet gelukkig
van het geld dat ik
dagelijks tel. Ik koop
niet de passie, maar
slechts de regels van
het spel.
Ik blijf mijzelf bevragen
en richt mijn ogen ondeugend
en stout. Ik richt mij op de
toekomst en diegene die van
mij houdt.
Ik heb mijn hoop op een
nieuwe vrijheid nog niet
verloren. Ik richt mijn
aandacht op…
Aanbeland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 Misschien heb ik niet
de wegen begaan
van mijn intenties en dromen
maar onderweg toch
afgegaan en aanbeland
door wie ik
ben tegen gekomen…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
669 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?
Adem halen
rustig adem
......halen
Was dit
-nu-
mijn leven,mijn…
Droom en schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
867 Misschien, vriend,
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald door verleden
en dragelijk in het heden
daar waar droom en schaduw
elkaar genegen ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
met alles wat in mij leeft
over wildernis en groen
in wat de natuur ons geeft
door nalatigheid van doen
Waarschijnlijk…
Het dagpauwoogt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
767 Het dagpauwoogt en 't wielewaalt
en 't versje dat je dit verhaalt
zingt stil en vliegt als vlinder,
maar door de blauw azuren lucht
heeft het de status van een vlucht
dus 'k hoop dat 'k je niet hinder,
want weet je wel,
ik zeg het snel,
mijn vriendschap wordt niet minder.…
Vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
814 Wat is er in de storm van emoties
die in echtheid aan ons bindt
nog te vinden van de devoties
zoals in vriendschap bij een kind
jij met je materiƫle overvloed
in een wereld van vergane glorie
ik in mijn armoedig ondergoed
ben ik nog waardig, potjandorie
we kwamen toch allebei naakt op aard
is deze vriendschap je niets meer waard
we kunnen…
Vrienden in mijn hoofd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 Wie is dat toch, dat kereltje,
die in mijn oog zetelt en ziet,
dat ik niet loop, maar jaag.
Wat motiveert toch die filosoof,
die in mijn oren zit en me tegenspreekt,
wanneer ik anderen wil overtuigen.
Wie is dat toch die clown,
die schatert in mijn brein, waarom?
Wanneer ik jammer: Ik voel me down!
Wie is dat toch, die monnik,
die met…
Bekende vreemdeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
748 Er zijn van die dagen,
dat je zonder te vragen,
vreemden ontmoeten zal,
en wat wil het geval,
ze lijken zo bekend,
iets totaal ongekend.
Er zijn van die dingen,
die je uit wil zingen,
maar toch voor je houdt,
want dat is vertrouwd,
voor altijd in je hart,
ook al brengt dat smart.
Er zijn van die mensen,
waarvan je zou wensen,
dat…
Zwemmen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
753 Zwemmend achter het basalt
op de dijk van het Ijsselmeer,
voel ik me zo rijk, ik kom er altijd weer,
en hoewel niemand hier
voer ik, al lijkt het gek,
zwemmend een gesprek,
(vroeger met mijn ex, toen W, met R,
later met een P en nu met K,
maar hoe hij of zij ook heet)
'k vertel hoe mooi en stil het hier nu is,
hoe ik geniet, je veel vogels…