lelies van Monet in dromerige tinten verstilde schoonheid …

Ik ben aanwezig, mijn lichaam, mijn zintuigen -- in deze herfsttuin.…

Zij is, zo viel zij met de deur in huis, een sensitief spontaan libra geval dat zich niet inlaat met te hoge heren half aangeschoten vol poehaagse bluf Voorzien van lichtelijk chaotisch brein laat zij zich onderdompelen in cocktail party's met veel manvolk en publique toont zij zich in net iets te blote kleren waarop ze…

we beginnen met taal in de lichte ruimte van het volledig leven volgen eenvoud klank en ritme vanzelf we verkeren op de rand van zingen en denken onze plaats in het landschap afgeschut en open het is niet te laat…

De woordenaar heeft ons weer getrakteerd op een idyllisch, paradijselijk ja, alleraardigst stukje niemandsland van Scientias...of heb ik dat verkeerd? Voorwaar, daar is op zich wel niets mis mee ware 't niet dat 't hoegenaamd geen zier te maken heeft met d'actualiteit op onze ronde blauwe planeet Aarde... Komaan, vergast ons straks…

Er kwaakt een badeend onder in een orgelpijp -- Ze doet lekker mee.…

Een sirene samen reizen op het water je lieflijk gezang Hoe mooi het is dat getinte wolken voorbijkomen en weerspiegelen in het gerimpeld water waar kalmerende ontspannende golven me meevoeren naar een bestemming van waar einde nog niet is geschreven of gesproken. Bovendien word ik begeleid door nooit eerder gehoorde geluiden van waar…

de fracties mindering doen ongestoord hun ding over de hele lijn waar reserve en conditie borg stonden voor adequaat functioneren daar is het nu jezelf stoten en het opnieuw proberen tot ook dat proces weer geëigend is en het wachten wordt op een nieuwe gebeurtenis ouder worden in gelijkmatigheid is algehele renovatie in voortdurende…

hij speelde Mozart geschikt voor kleine uurtjes muziek in de nacht…

Het Al wordt op z'n kop gezet net als bij Eise Eisinga van alfa tot aan omega geïnspireerd op het sonnet met distichon en een couplet Van Woordenaar uit Wolvega of Rotjeknor of Waarookma gezeten aan bureau, op bed het universum het heelal niet helemaal geheel en al maar potentieel, van a tot z door 'n dubbelganger ingebed…

onder een eucalyptusboom in de basaltwoestijn wachtte ik op regen een wachten in niets dan het zand en het trage afzetten van een slang tussen al die zwarte stenen dacht ik aan mijn moeder en aan het kind dat zij in het graf in haar armen houdt ik proefde zoute tranen ik voelde het branden van de genadeloze zon ik wachtte op…

Harde stormwind verlaat de Noordzee vol witgekuifde golven waaruit losgeslagen vlokken naar elke verte snellen raast over Vlaams en Nederlands land drukt het gras plat aan de grond laat hoge riethalmen dansen ter ere van zijn kracht de ranke stengels zwiepen sierlijk neer richten zich luchtig weer op hij slaat eenzame bomen met woeste…

Voor nadere details over exoplaneten met bio-signatuur zie het snelsonnet van de Woordenaar, eerder dit uur. __________________________________ AHW Het lijkt een blauwdruk van de hof van eden Humanoïden, lichtjaren geleden De kleine prins in eeuwigdurend heden Een toekomst zonder last van een verleden Zo rond volmaakt en…

jij bent de bron van schoonheid bij jou borrelt leven in alle helderheid op schijnt zon in een doldrieste waterval onze regenbogen en kleurt het vruchtwater voor weer een schitterende aardse groeispurt naar bloei in een fantastisch magische palet…

de een loopt warm van een nostalgische auto grappig toch doch de ander van de hoop op lotto's hoofdprijs misschien verloren tijd is dit wijs weer een ander krijgt een warm hart gedurende het daten hoop op einde eenzaamheid weer iemand rustig van binnen fouten zijn vergeven na betoonde oprechte spijt voorts sfeermakende…

Terug uit de stad zie ik duidelijk hoe arm -- hier de rijken zijn.…

Twee weken collectief een BDE In 't grootste ziekenhuis in Gaza-stad... Wordt duivel Adolf Bibi dat nooit zat? De halve wereld schreeuwt hou op daarmee Dus Coenraedt, Nico, Overweg en Bart Het is een gek, geen fatbike die ons tart! ___________________________________ Al-Shifra is een groot ziekenhuis dat sinds de noodgedwongen…

hoe schraag je in loopgraven een smeulend vuur hoe de geselende wind hoe spalk je gebroken vleugels de lege taal hoe kapotte woorden hoe kijk je naar het gezicht van het gescheurde hart naar de tijd geschoffeld onder stenen hoe aard je op bodemloze aarde in de centimeters van je geheugen je zegt: het is leven het is niets…

de stilte vlakbij de dood bekende geen kleur meer in bewegingloze melodie ondefinieerbaar beklemmend grijs sloeg vaag neer in vertragend afdekkende tijd de condoleancerij schuifelde op geluidwerend tapijt waarboven muziek met donkere tonen het verdriet van de afgelopen tijd heel lichtjes in tranen deed weg stromen…

De wiebelstoel heeft maar twee poten, en een touw -- naar de zoldering.…