Oorlogsleed is moeilijk te verzachten Kersenkernen knarsen machteloos en andere pitten argeloos In uitgeholde nachten verslapen wij ons woelig onmachtig sprakeloos…

nog heb ik de magische boeken mystieke gezangen religies die meerdere levens omspannen als rugdekking voor mijn games die ik speel vandaag het spel wordt steeds echter de mensen slechter zij schieten zonder normen en moraal vinden doden normaal zonder enig geweten scrupules zijn vergeten als ik stap over de velden met mijn dode…

ik zie ze lopen in de straat ogen staan dof monden zijn verbeten ze lopen en regelen verdwaasd door kerstsleur die zwaar op schouders drukt lijstjes worden afgevinkt moeder wordt geparkeerd in het rouleersysteem appjes zijn goedkoper schelen tijd en zegels geef mij maar boerenkool…

Roemer riep zijn fractie op het matje; 'Intern is er een goed gesprek gevoerd' (Dus alle leden werd de mond gesnoerd) Emile vertelt de pers: 'Ik bén geen watje!' De eenheid is hersteld; 'Een goed gevoel' Maar is dat zaagsel, daar onder zijn stoel?…

Er waren hier te weinig zaaddonoren Toen schoten stoere Denen ons te hulp Want daar is overvloed achter de gulp Omdat ze tot het Viking ras behoren Maar Hollands glorie vindt het nu genoeg En slaat massaal de handen aan de ploeg!…

Een overwinning, dat was vast een grap Een charmeoffensief mocht ook niet baten Dat had ook Diederik dus in de gaten En nu heeft Lodewijk het leiderschap Oh Asscher, jij gehaaide kamerspin! Toch kroop je Samsoms rotte appel in.…

De laatste prent die maakt hij strakjes boven Een lange rij, een lommerrijke laan Je ziet twee mannen naar zijn uitvaart gaan Als laatsten zijn ze achter aangeschoven En verder hoeft hij weinig uit te leggen Een fluistert zacht: 'Ga jij ook nog wat zeggen?'…

zal het vat van electro motorische kracht de doos van pandora zijn of hebben wij het ongetemde paard van troije blindelings binnen gehaald zijn wij als onnozele kinderen gaan spelen met deze onschuldig lijkende energie nu hebben zij ons in hun spookachtige greep met een ultra fijnmazig netwerk waarin robotisering spel is geweest…

ik heb ze zien komen in het zwart van mijn dromen wezens van pure energie in langzame eeuwen met weinig vooruitgang wonnen zij nauwelijks terrein bezochten de aarde door bliksemontlading en verbleven in verre magnetische velden pas met de huidige elektrische en radiografische stromen zijn zij overheersend tot ons gekomen zonder…

Wanhopige gelegenheidspoëten Die in het zicht der haven zijn gestrand, Zijn desperaat bij deze site beland, Daar wij van sinterklaasrijm alles weten. Kijkcijfers stijgen nu naar grote hoogte, Door al die rijmelaars met grote droogte.…

Hoe chimpansees een soortgenoot herkennen? Door goed te kijken naar het achterwerk De kont is hun unieke handelsmerk Maar ik zou die van u niet kunnen scannen Want ik zie nu al nauwelijks verschillen Is dat nou uw gezicht, of zijn het billen?…

ik wil langer schemeren om het dubbele in ons bestaan intenser te beleven de speels vrolijke kanten het lieflijk dansante in het jeugdig bewegen in schaduwen bijeengeraapt de desolate wanhoop zonder uitweg en het ten einde raad wij blijven bij de grenzen weg in oeverloos laveren maar zoeken beide zijden op in steeds proberen zo juichen…

Onwijs gewoon - dat vinden velen - Het torenhoge loon van Beelen. Al kan het Giel geen donder schelen dat jij en ik dus meebetalen. Dat kopt de krant in kapitalen.…

Mijn kleinkind heeft ook Sinterklaas gevierd Met echte ouderwetse Zwarte Pieten, Wat zat die kleine meid daar te genieten. De 5 bewakers waren zeer gespierd, En hun pistool was goddank niet te zien: Het Sinterklaas’feest’ was nog nooit zo clean.…

Kom eens van die wolk Van onwetendheid, dromen en oneindige zonneschijn Tijd heeft hier beneden niet stilgestaan Dromen zijn inmiddels begraven en van de baan Kom eens van die wolk Van negatie, zelfzuchtigheid en vallende sterren Tijden zijn veranderd De wolk kan jou aanwezigheid niet langer verbergen Kom eens van die wolk Verplaats je…

Black Friday en ik heb met geld gesmeten Ik schaam me diep voor wat ik heb gekocht Bevochten met mijn laatste ademtocht Van hebzucht en van kuddegeest bezeten Ik eindig nog eens eenzaam in de goot En kleur zoals mijn saldo; donkerrood!…

wie strijkt de vanen glad die ik opgestoken had om kleur en zwier aan het leven te geven als heuse frivoliteit het gaan en staan in geijkte snit en plooi is niet meer van deze tijd maar kon niet rekenen op de transparantie van het hooggeëerd publiek ben voor gek verklaard kreeg levenslang vakantie wegens deze extravagantie…

Ze doen het ieder jaar opnieuw die bomen De eik,de berk,de populier,de es Ze hebben het voorzien op de NS Door blaadjes op de rails te laten komen, En over alle sporen te verspreiden Zo gaan ze ons weer in de wielen rijden.…

de klok heeft geslagen wij staan in deze steeds complexere dagen met een mond vol vragen normen en waarden vervagen in een wereld die alleen het hebben zit op te jagen waar overzichtelijkheid klonk in het zachte beieren van klokken zijn de digitale uurwerken op hol geslagen de raderen draaien nog door het oude vakmanschap maar de…

zij wisten de deur op een kier maar het goed volk hier had in geen jaren geklonken het werd te vroeg donker gestommel beneden gekraak van de trap de deurknop bewoog maar gaf geen entree aan wie er ook was verschrikt in stilte keken zij elkaar aan onbeweeglijk lieten zij de minuten gaan in hun angstig verblijven de gast was verdwenen…