Papavers in al hun rode kleurenpracht, Gewild door mensen, hunkerend naar pijnstilling en troost. Klaprozen, symbool van hen die vielen op de slagvelden van weleer. In al kun kleurenpracht bloeien ze vandaag ook weer. Ze markeren geschiedenis en hoop op vrede. Nog een lange weg te gaan.…

waar nu je ogen wonen heerst rust weg zijn de snelle vlagen die jouw mimiek niet konden dragen en andere kijkers onrust gaven rust heeft jou goed gedaan ongedwongen heb jij je leven ingericht dat is te lezen in een gezond blozend gezicht met een helder klare oogopslag de resultaten van je lange benen loopsessies spreken…

We zijn slechts met een handjevol miljoenen Van oudsher een tweewielerrijwielland Een scootmobiel, een fatbike meer of minder Geeft dat veel lucht, of slechts verkeershinder Voor fietsers in een molenpolderland? We lopen enkel nog op kunststof schoenen Op sneakers, met een plastic onderkant Zoek het maar op, in wolters of in koenen Echt…

er wordt ons alle vrijheid beloofd in het immens groot keuzeland jij bepaalt je doelgebied waar de verbindingen al zijn gelegd er is dan nog een kleinigheid dat niemand je ooit heeft gezegd leer jezelf kennen weet dat dat het fundament van je keuze zal worden het houvast in beslissing zal zijn zeker waar leiding lang…

Als in de tempel van Olympia het vuur ontstoken wordt door een atlete met wie de toorts dwars door Europa reist Dan knielt zij voor de overwinningsboog tot onze lieve vrouw van 't heilig hart voor 't grote plein der eendracht in de lichtstad Dan viert de Unie in 't atomium zijn feest in 't papapandemonium der regelgekte die hen…

ik wil dromen los zijn van gaan en komen zonder aardse beperkingen en bewegen zoals in de schepping de mens is gegeven ik dook in de blik van een meeuw vloog met hem mee langs de kust in een vlucht vol weidse rust we zagen ieder op eigen manier vissen dartelen en spelen in de zee met het krullend wit schuim van golven tegen…

ik heb de muren betast maar kreeg geen enkel houvast restanten van dromen op wanden korrelden een werkelijkheid die eens was ik schreeuwde maar het geluid gaf zelfs in zijn echo geen teken van gebruik ben ik ontheemd of kan ik de puzzel van vandaag niet meer maken met zaken die mijn leven richting geven omdat zintuigen…

nog zie ik hem oud en bestoft binnenkomen langs het perron in de drukkende zomers hitte ook de stilte neemt weer bezit met puf kraak en schuif rammelende ketting geluiden maar geen mens was te zien of bewoog toch hadden wij hier aan het eind van de wereld echt afgesproken om ongestoord even te kunnen koppelen en rangeren…

een kleine test filtert de beste algoritmes uit in- en output vergeleken en hoeveel jaar heeft iemand daar gezeten in een oogwenk zijn de kwaliteiten op functionele inzetbaarheid neergezet is hij beschikbaar voor een ander wespennest zo worden afdankertjes gestreamd wordt bezuiniging gehaald een ai is zo geplaatst geschikt voor…

de pubers hebben het spel gerekt en toch zichzelf niet in het hemd gezet een stukje onbedorven jeugd heeft gelukkig gezorgd voor de lach en ontspanning in de smidse van de macht is het vuur pas eindelijk wat opgelaaid met blauwe vlammetjes het ijzer wordt geplet in de vormen van geluk zij hebben de weg van blind gaan…

het zacht voorzichtig schuifelen was de enige fysieke reactie van mensen die dwaalden in gedeelde stilte zonder ogen niet meer in staat tot het leggen van contact in een vaag lijfelijk benaderen middels hun schuifelend verplaatsen is de enige manier om het bestaan nog even te rekken zonder zichzelf prijs te geven aan…

het was niet alleen goud dat er blonk maar we hoopten door te poetsen iets van die schitterende kleur terug te krijgen die ook zou blijven in samen hemelden we het glanzen op we voelden ook dat de warmte door straling intenser was geworden wij wisten dat wij op weg waren en alleen al dat feit gaf ons zoveel spirit dat het…

De vogel is nogal intelligent Toon hem het cijfer vier, hij zal het krassen Dat soorten op hun tellen moeten passen Is aan de evolutie inherent De kraai zal overwinnen en een restje Gekooide mensjes doet een vogelnestje…

zacht trilde en rommelde verontrustend het aardse gesteente brak af rolde weg in alle formaten van de plaats delict nam bomen en stukken bos mee naar beneden de geboortegrond waarop zij ooit zijn gegroeid en de hemel hebben gezien nog pulseerde het granieten hart voordat geweldige modderstromen in een snelle waterafdaling naar…

je haar lichtte op in het speels dansend gaan onder vrolijke ogen licht priemde tussen de krullen waar de slag van de vlechtjes ruimte gaf en droop in gekamde ruimte naar beneden in ochtends ritueel als de zon verscheen misverstanden waren er niet ieder had met eigen sores genoeg aan het hoofd pas in het gouden blinken…

ik heb je ontmoet in eenvoudige sierlijke lijnen van een uitermate geweldige compositie die zomaar enkel in schoonheid gekleed van het papier sprong later heb ik je met kleur licht en contrast chique sportief gegeven waarbij de harmonie een opening naar volmaakt maakte toen jij je ziel met glanzende ogen liet spreken…

we vonden een nieuw woord voor hel en dood in hang naar het laagste, rauw morbide, amorf als geblakerde moord fuga van geronnen melkbrood een bejubeld akkoord woestijndumping geen aanmelding nodig…

Er is veel water bij de wijn gedaan Het overschot aan mest werd gepocheerd De meatloaf werd tot bums gereduceerd Alleen die chef-kok ziet men nog niet staan De proef der pudding zit toch in het eten Drie-in-de-pan, het pièce de résistance In 't grand hotel en dan 'bonnes vacances'! Wie straks de sjaak wordt wil je toch éérst weten?…

er zijn geen hoekstenen meer in onze samenleving het is gedaan met rechte lijnen die elkaar kruisen waar het venijn niet voor elkaar zal buigen geen fundamenten maar draagvlakken die de samenhang versterken en met rond verbinden waar de natuur het samen gaan propageert wil de mens zijn grote blauwe voetstap in hoofdletters…

we hebben alles gedeeld geluk en houden van gestreeld in samen zijn we zijn gegroeid in wat ons in elkaar boeide liefde en intens plezier nog zonder fundament wel genoeg stenen en cement voor meerdere huizen maar altijd bleef het luisteren naar en fluisteren voor de rest van de wereld creatief hoog spel omdat wij…