Om met een hoofdletter te beginnen Ben ik iets te klein Deze legendarische band Ze stoppen en dat doet pijn Als een rode draad In gekleurde klanken Door het leven Laten we ze bedanken In een schouwburg genezen Van een krankzinnige tijd Het is voorbij Het kent geen spijt Elke dag valt iets te vieren In het klein en in het groot Geschiedenis…

ik heb klanken geschreven stukjes textiel ermee in gewreven het laten drogen aan de lucht die in kleur haar dankbaarheid drukt in de wollige melodie van de windregenbogen kleurt het mystieke spel van lichte tonen waarbij het totaal aan frequentie wit is en decibellen stilte benaderen waar in het aardse extremen elkaar naderen…

In Dwingelo's hemelrijk Wijds firmament Zijn hoogveen en heide Al heel vroeg getemd De bedden der Huynen Van reuzen uit Juinen Door Wodan en Donar Verdreven uit 't hof Van de eeuwige tuinen En staat daar Procrustes niet Menhir van steen Eén brok megaliet Tussen Havelte Borger En Exloërveen? In 't ondermaans hemelrijk Wijds…

zacht en warm voegde zich het leder van de bank naar ledematen die ontspanning in vorm en kleur zagen niet eens het commerciële spel van bieden en overtreffen maar juist het signaleren van de klikken van verstaan de lach als uitnodiging in herkenning en ervaring de zit een heerlijke evenaring van het thuisgevoel ik zag je…

ik heb je gezicht in mijn handen gelegd door samen te teleporteren op het quantuminternet in de al vertegenwoordiging zonder fysieke beperking visualiseren we kosmosenergie zonder verplaatsing lieflijk omgeven met verrukkelijke kreetjes de basale schrik van verdwijnen en elders in het zelfde momentum te verschijnen ook…

ik heb voor jou koren kleuren laten zingen daar waar aan het prille groen de mooiste tonen ontloken zo dirigeerde wind als speels kind de nieuwste loten naar de schatkamer van melodieën waar zij op de knieën zwarte aarde hurkten later slagerden de koren in volume toen het kleurenlied zijn specifiek klank ritme kreeg in gezangen…

jij voelde meer wenkte de hemel zag je ogen lichten toen de eerst zon je lach verguldde waardoor warmte ineens zichtbaar was en speelde in energetisch zijn het waren geen magische krachten of mystieke invloeden van tijd en materie dat wat wij ervaarden was het gespiegelde universum in de majestueuze gestalten van ons twee…

ver keken je ogen in het heldere blauw waarvan de kou op onze huid tintelde en woorden al bevroren voordat hun tonen twinkelden de grootsheid van ruimte maakte ons klein gelukkig brandde vuur tussen ons een heerlijke warmte oase als deken van liefde tegen het verlaten zijn en ruimtepijn…

Er is een voetbal finale Ook een oorlog Hier en daar Er is een moordaanslag Op een school Kinderen Er is een voetbal finale De boodschappen duurder Er is een voetbalfinale De olijfolie De wijnoogst is mislukt Er is een nieuwe telefoon En nog wat oorlog En graan en bier En dood Er is een voetbal finale…

ze lachte besmuikt zei zou jij weleens willen biljarten met een golf- hole als huis om zonder een keer hole inn one thuis te zijn ze was niet sportief haar motoriek een samenrapen van bewegen met in de genen een structureel tekort aan souplesse en élégance ook in het taalgevoel bleven ezelsbruggetjes voor plastisch gebruik…

Een leven zal pas geslaagd zijn als jouw droom werkelijkheid wordt, dat je zelf vorm en inhoud probeert te geven aan het bestaan, beschrijven van nieuwe structuur en indeling, het is iets waar je aan moet werken opdat deze ook zal slagen. Zo bijzonder als een huis dat je ter wereld brengt Zoek de beste en mooiste bouwstenen op die je nodig hebt…

ja ik heb je hand genomen die witte zacht vol dromen die bij raken al zo heerlijk warm voelt gewoon zoals thuiskomen we gaan op pad niet zomaar lopen maar langs de raakvlakken van onze lach het is ons plezier dat wij als duurzaam hebben gekozen geen uitstoot of ander nare gnomen speciaal de mentale transitie de interactie…

jij hebt mij jouw wereld laten zien die aan de binnenkant van je ogen nadat ik al zo lang vorm schoonheid en kleur van buiten had bewonderd vaak opende je al in oogopslag liet mij de fine fleur van het moment subtiel genieten maar het echte beeld dat op je netvlies is geëtst was voor mij nog heel lang privé jouw wereld…

met vurige ogen schepte jij zwart weg achter wit dat als bron overliep en tot grijsgebied verkleurde contrasten vervaagden en essenties konden zonder doorslaggevende motieven niet relevant meer zijn het was pijn die dorstte naar licht om de scherpte niet meer te voelen van het geluid uit duizenden kelen…

gelukkig schaduwde je nog steeds maar leven beeldhouwde al in onvergankelijk steen je verscheiden op fundamenten die evolutie al bij jouw geboorte had klaar gelegd in groeven en lijnen die door de matrix van genen verfijnden heel apart was dit verschijnen in twee werelden waar contrast nog in beweging was en verdieping niet…

het loopje van jou zong haar boodschap al luid vooruit snel wisselende woorden droegen vaak in akkoorden hun bestemming al in herkenbaar plezier daar of hier het was een lust jou te ontvangen behangen met zoveel vitaal elan en jouw lach die altijd iets meer vermocht in een warme omarming die ons muzikaal meenam naar geniaal…

Commentaar geheel en al zinloos en nutteloos en, gezien de reële spanningen en strijd buiten Eurovisieland, volkomen overbodig... ...Un cirque du soleil et de la lune, met jokers en doorgestoken kaart... __________________________________ RARITEITENKABINET Ik heb De diepte in haar blik gezien Ze staarde geen moment naar hare navel Doch…

waar volmaakt het eeuwig zoeken naar foutjes in schoonheid uitlokt speelt bij jou de lach van zeker weten een eigen spel schuift hemel weer een plaatsje verder is superglans net een verblindend stukje hel dat oplicht waar contrast het paradijsje ziet soms wolkt wat speelse magie aandacht kleurend boven de scenes waar jouw volmaaktheid…

warm golfde het lange al geel gepunte hoge gras onder de vlagen wind die ver aan de horizon beelden deden trillen wij bewogen nog stiller dan de woordloze omgeving waar slechts een vogel schreeuwde om schaduw en wat druppels fris nog zoog hitte aan de grond die na de laatste transfusie water begonnen was aan brakke lagen…

Vertelt u eens, Samira, hebben wij het hedentendage in uw ogen te vaak over identiteit, naar uw smaak? Samira zegt "pardon, mais non! Zie mij aan, me voici, c'est moi, weet u niet waar hij stond, mijn wieg, en bij wie? Ik ben geen kaasboerinneke Zeeuwsch babbelaarmeisje Gooische vrouw Haagsche hop maar een veelkleurige en -zijdige…