Sparren en daken glanzen vol witte poeder; kou warmt sprookjeshart.…

het lage zonlicht tekent zachte schaduwen van de fiere eik op de hoge, blinde muur…

majestueus glijdt een blauwe vinvis door de zee geen drones aan boord…

de struik om de hoek piepkleine rode bloemen de hazelaar bloeit…

Herfstloof kleurt en valt; daarbij tonen talloze bloesems zich te vroeg. SPIEGELING Takken, kaal en grauw, hangen over de vijver, glanzen daar onder.…

Geen levende ziel langs het glimmende asfalt. Trieste vervreemding. De gerekte lichttoortsen maken de weg tot rivier.…

De winter nadert, De bomen zijn ontbladerd, Bloemen al verdord.…

Avondgloed daalt door de kale boom, waaronder een paardje zwart glanst.…

je treurt zo lieflijk, zo sierlijk, zo gracieus, haast majestueus…

tanende bloeikracht bont kleurrijk wuiven bomen hun bladeren uit…

Ook met hondenweer Samen door storm en regen Een trouw ritueel…

Boven dorre hei van het najaar steekt hoog gras, geel, opwekkend uit.…

menig blad van de rode en de groene beuk begint te kleuren gaat langzaam op weg naar het goud van de goden…

tussen de woorden zweeft een onbeschreven tijd in ruimtelijkheid zwanen op het meer poëzie zonder dichter een statig zwijgen vastgevroren leed op ijsvelden van de dood lege antwoorden een oplaaiend vuur de lucht likt haar hitte op de horizon slinkt het dansend water wast het grijze basalt rein een schoon ritueel…

perzikkleurig blad van de Japanse kersen dwarrelt dartel neer bedekt de vele graven met een zacht tapijt…

ook voorbij de grens zal het landschap lieflijk, weids en wonderschoon zijn…

de stuwwalstenen glimmen in de herfstregen als diamanten…

de aanblik van een herfstige moerascipres draagt me door de dag…

Soepuien snijden, zacht knappend door de rokken. Rustgevend geluid.…

Groningen- 1 oktober 2025 Azuurblauw de lucht, okergeel de Akerkspits. Groningen schittert!…