Onder blauwe lucht de Oisterwijkse vennen: gordel van smaragd.…

verlost van metaal zal ieder elementje een spoor nalaten…

In 't park verstaan we elkaar met grote moeite: het roekenkoor schalt.…

ik zit op een grote kantelende dobbelsteen ondeelbaar het ogenblik van vallen in de ruimte…

Tuinplanten knippen. Voorzichtig! Hier beleven slakken hun liefde...…

koel en vol vangt zuster maan het licht uit licht…

in de lente gaan de meeuwen terug naar zee waar zijn ze nu toch…

(tanka) Bliksems verlichten telkens de stormende nacht: populieren gaan als grote zeewieren, door sterke stromen beroerd.…

Ze zongen met vier tegelijk uit volle borst hun uitsnit het grootst…

Zij bloeien dat het een luxe is wit lila heel de hoek staat vol…

in een vaas met water lijken bloemen te leven…

Woorden ravenzwart gebroken wit het papier volmaakt gebonden…

Jan van Gent spoelt aan Maden wroeten in z’n kop Kook hem in soda…

Pasen als poëzie, door de tijden, hard of zacht, altijd verteerbaar. Opengevouwen openbaring van de spijs, kleurt dichters brood. Verhaal blijft drinkbaar evaluerend prisma in glas, vol gedecanteerd.…

Hier is een spade Twee bij een en twee diep graag Ik doe de rest wel…

de zonnestralen geven het zilveren feest een gouden randje…

de treurwilg steekt z’n kroon op: lente op z’n hollands…

kleurrijk als tulpen en daar dan van genieten een bloeiseizoen lang…

het blijvend gemis daarover kan ik kort zijn het blijft levenslang…

in memoriam pater frans van der lugt s.j. een tjilpende mus op de nok van het dak tot zwijgen gedoemd…