Simpele woorden niet de bloemrijke zinnen maken de haiku…

Wonderkracht sluimert in het oude fabrieksspoor: staven en bielzen liggen fier, overwoekerd door struikgewas vol bloemen. Dicht opeen bloeien wilgenroos en duizendblad waar het slachthuis stond: wild leven ontluikt geurig na de zakelijke dood. Naast de autoweg ligt een grote tros bloemen, vol gonzend leven, zingend voor mensen vol…

Naar woorden zoekend worden zinnen geprikkeld en liefde vertaald…

de mol graaft zijn gang maar als de boer zijn hoop slecht moet hij zich bergen…

zo'n hanengekraai hij belandt nog in de pot wegens buurtlawaai…

wat zeur je nou toch de essentie der dingen is lekker swingen…

ogen doorgronden tot in mijn diepste lagen de ziel blootleggend…

drijvende wolken vormen een geducht schouwspel wereldopvoering…

je adem wordt wolk als wasem van je warmte in de winterkou…

Een zebra met flair die een bodypainting wou stond op haar strepen.…

twee duinkonijntjes koesteren zich in de zon - ik knoop mijn jas dicht…

na strenge koude eventjes een dooie boel tot lente weer warmt…

In de zucht naar meer Ligt de horizon verder Dan adem bereikt…

ze houden alletwee van sneeuw het klokje - en het vlokje een hemelsbreed verschil…

droom witte zwanen zwevend op sterke vleugels samen in een vlucht…

met een wijze blik draait hij zijn nek klokje rond en slaat op tijd toe…

Februari-zon op druipende ijspegels ik snak naar lente.…

appelbloesem rose wit wordt na een warme zomer Jonathan met pit.…

je ogen glimmen als rood gloeiende kooltjes lichtjes in de nacht…

Spelen met water Twee voeten over de kant rimpels dragen ver…