Vogelpoep vergleed schaatsen gaven nog geen klap de laatste ronde…

~ de paardenbloemvlek op mijn zondagse jurkje rook naar sunlight zeep ~…

Einstein stopt zijn pijp denkt nog eens na en roept uit: relativiteit!…

het eeuwig groene tuinpad van mijn vader blijft unforgettable…

op het zebrapad een meisje met grote tas een boodschappentas…

Ik denk dan, Doutzen ongelooflijk lekker wijf loop naar de catwalk…

De hersenstam stokt ruggenmerg tegen pijnboom de hardheid dringt door…

Tikkend en rammend Op toetsen daarvoor gemaakt Ontstaat mijn gedicht…

koud staal verbrijzelt porselein uit verleden tot scherven huilen…

de dagen lengen Koning Winter blijft nog wat hangen in een web…

de maagdenpalm mariablauw knipogend vroeger dan ooit…

Achttien duiven - bij het zwenken schitteren achttien buiken bloot. Kon ik maar met hen figuren schrijven onder de zon...…

alles ingezet de hoogste top al bereikt wat nog te doen dan…

Verbogen stukjes Passen niet meer aan elkaar Mijn levenspuzzel…

De bestudering Van het grote oppervlak Vermoeide ogen…

Aan de vijverrand was jij voelbaar aanwezig: het gemis verlicht.…

voor jou mijn liefste woorden - maak jij er de zin van mijn leven van?…

Een zee van roze Als wolken bij avondrood Flamingo's aan zee…

~~~ in een winters bed verkneukelt de lenteklok zich op de wekker ~~~…

een bureaulade vol gebroken souvenirs na de verhuizing…