Het witte klokje, dat zes fijne puntjes toont, verschijnt bescheiden met sterke trouw, op afspraak: 't lelietje der dalen zwaait.…

in het heetst van strijd kookte zijn water over en schoot hij... klaar wakker!…

schielijke flashback met gevoel van “meegemaakt” blijkt neurologisch...!…

ze fleurt me op met één madeliefje en zelf nog in de knop…

techniek en kennis wandelen nu hand in hand ergens op de maan...…

Haastig doorfietsen; toch even een oponthoud: prachtig tikt die specht!…

In oma haar kast reizen tijd en bestek in... dezelfde wagon!…

stille getuigen diepgeworteld in verleden bloeien nu vrijheid ©MaMo…

De jonge es groeit uit de holle, sterke stam van een dode beuk.…

alles lijkt nietig op haast aanraakbaar niveau jij vliegt erboven…

Als druppels parfum de geur van verse regen op te droge grond…

Teer paars bloeit tierig rondom de dode boom, die stevig rechtop staat.…

het aardse zoeken met je voeten op de grond zien wat voor je ligt…

snelheidsbeperking is niet voor hem weggelegd vliegt laag bij de grond…

in het luchtkasteel maakt de luchtfietser zich klaar een hemels gezicht…

ronddolend gevaar in verstilde kwetsbaarheid tijd voor bezinning…

hemelbestormer die de aarde achter laat vogel het maar uit…

Ik zou iedereen nu graag willen omhelzen maar wel figuurlijk…

Terug in ons land zag ik hoe groen dat het was van de ergernis.…

jouw bestaan zo groots voorbestemd om te geven bij leven en dood…