In de kroeg hervond hij zich iets aangeschoten in stilstaand zwijgen trofeeën jachtig starre blikken wisselend opzettelijk wild het was zijn natuur in dierlijke zin verstard tot een ornament.…

Soms lijkt het niet meer dan slechts wezenloos kijken naar de buitenkant dat instinctieve waarin zich alles afspeelt terwijl je wachtend het alledaagse zou willen veranderen in een sprookjesboek…

Verbondenheid is als bij mummificatie ingewikkeld zat de gevallene in de koningstombe niest in zijn stofmasker.…

op zijn zestigste, ontdekt hij de poëzie, alsook het leven…

Strijd om een visje: drie meeuwen tonen ballet in water en lucht.…

Ik heb besloten Om maar te accepteren Dat mensen dood gaan Ik heb besloten Om zelfs te accepteren Dat dieren dood gaan Maar ik verdom het Om ooit te accepteren Dat de aarde sterft Moeder Aarde zal Steeds opnieuw leven baren Mens, dier, boom en plant Want er is een wet Van behoud van energie Van oneindigheid Die ons…

De amaryllis ontplooit haar pracht in tweevoud De bijen slapen…

eerste sneeuwtapijt - vogelvoetstapjes zijn naar het zuiden gericht…

Schering en inslag, waaraan niet ontkomen, deels een levensklucht. Ziel van loof ontdaan, bossen die er niet meer staan, zo raak ik mijn stem kwijt. Bloed in zwart op wit, als aders zich openen, kleur delft het onderspit. Grens van prikkeldraad de willekeur van angsten verkort de levensloop. Wij komen van ver, om weinig…

Het einde nadert je kijkt terug en wenst dan: komend jaar beter…

Er woont een stilte in dit afgelegen huis totdat een schip komt. In het open veld staat een vogelverschrikker moederziel alleen. Nachtbloei De nacht is zo zacht als de vacht van een eekhoorn die zijn droom penseelt. De opluchting Ik laat mijn wind zacht en geluidloos ontsnappen als een lente-ui. Eeuwige branding Tussen hier…

geef gedichten tijd laat ze in rust narijpen als een kaas en wijn ~~~~~~ mijn gedichten zijn pas goed als ik denk : wie heeft dat toch geschreven !…

een vuurpijl schrijft in het donker met haar licht een kitscherig gedicht…

Langste nacht voorbij lengen de dagen al weer komt het nieuwe jaar…

Wat is een dichter Niet meer en ook niet minder Dan een instrument Die de energie En boodschappen vertaalt uit Het universum Een magisch proces De alchemie van woorden Tot betekenis Subliem gereedschap Dat zacht of vlijmscherp kan zijn Een dreun of streling Elk woord bekent kleur Transformeert tot een geheel Vertelt…

een misthoorn verspreidt zijn lage tonen - dertig roerdompen…

spiegels van het hart ze wenen of ze lachen tranen al of niet!…

Woorden kramen, innig Monden vol tanden, letters Oppoetsen tot verbeten zin…

buikspreker grijpt plots naar het hart van zijn kniepop, die een doodskreet laat…

pagadders schieten propjes papier naar mijn hoofd - ze raken mijn jeugd…