witte schuimkoppen uitgeblazen op het strand natte voetstappen…

opgesloten ik gevangen door gedachten maskerfestival uitgesloten ik mag ik altijd mezelf zijn levensdilemma afgesloten ik woorden voorbij het gevoel betekenisloos herboren krachten versterken mijn eigen ik blijven wie ik ben…

een lenteavond vol natuurlijke klanken de schaap blaat zeven avondsymphonie geluid en tegengeluid de grasmaaier rolt ondergaande zon met fluitende solisten de takken zwiepen…

verstilde liefde lichamelijk stopteken verkramptheid verstilt verdraaide liefde liefdestralen naar buiten waar draait het echt om verdreven liefde de kernwaarde als drijfveer waar drijft het naar toe verbonden liefde de basis om te geven puur verbondenheid verdwenen liefde verloren door hoofdzaken verlangen naar rust verdwaalde…

boodschap van het hart de roos van pure liefde woordeloos geluk…

verbaast kraait de haan wederom uit volle borst een nieuwe morgen…

maanlicht raakt water overmatig verlangen lost op in stilte…

maakt de spin niets uit als er maar een mug invliegt of een vlieg inluist…

schaapjes in het blauw boven schaapjes in het groen…

dit objectief geeft een kijkje in de wereld van sporenplanten…

nesten gevlochten gevederde vogelen wat aan nieuw leven…

er is grond genoeg om op aarde rozen te doen bloeien…

aan haar beschuitje met honing heeft zij zoete herinneringen…

geklots van water doorbreekt het grijze asfalt een bomenrij lang…

als beloning voor de lange, koude winter de Ereprijs…

zonder te huilen scheid ik mijn hoofd van mijn romp beter laat dan nooit…

door de zoeker heen de leegte scherper krijgen met focus op niets…

Een zeilboot op zee bestemming onbekend vaart zoals de wind waait.…

essentie van zijn een reis zonder bestemming voor altijd dichtbij…

gans hoog in de lucht in vogelvlucht naar voren drijven de wolken…