Moeilijke woorden verspraken in het duister onverstaanbaar zacht.…

Adem condenseert tekent gevoel op het raam één druppel zet koers.…

de as verschoof in het verzonken vuur en zie een vonk de eenzame monnik gaat door de deur naar de nacht…

wat komt er na de laatste ademtocht die ik nog hoor? vindt zelfs de mus een huis en tsjilpt ie in het koor?…

(tanka) Langs heel de zandweg glanst een dichte rij struiken in 't vroege zonlicht, dat zacht siddert en voortglijdt: stil smeulende smidsvuren.…

een rij regendruppels hangt heerlijk aan de waslijn te drogen…

leg er een knoop in! vóór het zingen de kerk uit geeft de stemming weer ik neem geen blad voor mijn mond en verwijs naar jouw verstand…

die vredevogels loerend bij de haringkar azend op afval bij nadering schieten ze in een wervelwind omhoog…

het gevoel verdwijnt alarmbellen rinkelen spoed is geboden…

Verbonden riep zij het kind in hem naar boven tot de dood ons scheidt.…

overkomt haar iets overkomt hem iets - en andersom…

Drie rode letters branden 's nachts aan de fabriek: stilte, méér aandacht.…

Rillend in de wind, haast bevroren van de kou groeten sneeuwklokjes. Haiku…

geketend en wel gaat deze slijtageslag nog heel lang duren…

ze vallen aan massaal die zwarte vogels op de pindakaas intussen roepen ze kras tiebie kras tiebie…

Plots stond ik voor je toch bleek ik de vreemdeling onstoffelijk woord.…

Hartstochtelijk woord brandt als een vlammende haard op een schapenvacht.…

Zijn vurige hoofd duidt de avond als een ster schittert lucifer…

(tanka) Met Jezus meegaan; daarbij stevig doorstappen, moeizaam strompelen of struikelend voortkruipen: dit alles is Hem volgen!…

Met een glinstering als bliksemschicht in mijn hoofd treft haar laatste woord.…