Kijkend naar mijzelf. Een ree springt op en verdwijnt. Samen en alleen.…

Je hoort het zeg ik dit is een zomerregen er hangt weelde aan…

slijtagelagen zelfs in stokoude wrakken stoelt trage schoonheid…

Een Hollands elftal waande zich al kampioen hoogmoed van een leeuw…

Oh, zegt een beeld meer dan zeven lettergrepen? Ik kan het in vijf!…

Hoe schitterend blij de zon in blauwe luchten; zelfs vogels juichen. Haiku op een mooie zondagmorgen…

Juni is halfweg. De langste dag komt eraan. Weemoed vult mijn hart.…

langs de vloedlijn ligt mijn uitgestrekte leven als het eb is droog maar als water helend is sta ik op en grijp naar kracht…

Omgeslagen weer bubbeltjesregen plenst neer zeker de zondvloed…

Een blauwe reiger zorgt met zijn raspende schreeuw voor koude rilling…

In het Katseveer ligt een kreeft op een bedje met uitzicht op zee…

blij met de regen de pollen nu neerslachtig mijn neus opgelucht!…

De lucht breekt open het kanaal glimlacht naar mij de opklaring staat…

Een regengordijn schermt het Rijn-Schiekanaal af van zelfreflectie…

Schip doemt op uit mist, fluisterstil verder varend neem je me op touw…

In een loungeset met Champagne op tafel de crisis voorbij…

ruist door open raam, waaiert zomergeuren in opbollend gordijn.…

Het heilige vuur nog nooit zo ver weggeweest en toch ontvlambaar…

Knetter de knetter zit ik in de achtertuin lekker in de wind…

het lijf geslagen gemarteld en gebroken rond zijn geesteskracht "kom maar, ik sterk mijn armen om jouw leed weg te dragen"…