1.523 resultaten.
CBR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 ik keur
ik kijk de mensen na op hun gebreken
zoek uit hoe of ze in elkander steken
en of ze aan het eind de weg op mogen
of wij ze op de straat kunnen gedogen
zodat ze niet te grote brokken maken
waardoor weer andre weggebruikers in problemen raken
Ach meestal worden ze wel goedgekeurd
Maar deze ochtend was ik aan de beurt.
En een collega…
Half sonnet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
603 Een gratis drankje, bij de prei- en uientaart.
Da’s mooi denkt schrale Hans en roept terstond de ober.
Van alles slechts de helft want ik eet heel graag sober
en ik betaal de halve prijs dan uiteraard.
De ober schenkt beleefd een halfje jonge klare.
De borden brekend vraagt hij, dat was het, meneer?
Voor mij wel foetert Hans, je bent een…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
551 soms weet ik
niet meer wie ik ben
het is alsof mijn
eigen schaduw mij
nauwelijks herkent
ik loop vaak
in het volle licht
kijk voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen…
Verslingerd (sonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 De regels die ik eerder schreef, ze liegen.
Die passie is passé, de rug gekeerd.
Ik was mezelf niet; laat je niet bedriegen.
(Deleten lukt niet – heb ik geprobeerd.)
De liefde die ik tot voor kort beleed,
kon zich voor zomaar ieders oog ontvouwen
en is, door alle likes, zover ik weet,
helaas in virtuele steen gehouwen.
Maar vanaf nu ben…
Luguber
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 in zijn vrije tijd
klust de tandarts altijd bij
een mortuarium
daar trekt hij gouden kiezen…
TransTempus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
632 Je hebt vast wel
eens gehoord
van mensen die
in een verkeerd
lichaam zijn geboren.
Ik ben een amazone,
een krijger die
met zwaarden zwaait,
door velen geadoreerd.
Nee, ik zit hier
slurpend aan
mijn thee, met
een baan van
8 tot 5, op een
tablet te klagen
over het leven.
Je kent mijn strijd niet,
anno 2016 wordt
dergelijk…
De " oude" dag is....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Mensen een jaartje of wat ouder zijn mensen
op hun " oude dag".
Toch vreemd omdat elke keer opnieuw
de dag weer jong beginnen mag!…
Ik had het kunnen weten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
586 al vele maanden fluistert mijn geweten;
van verzen maken word je ziek en stijf
je lobbig lijf heeft té lang stil gezeten
na halve nachten op het internet
met drank en pillen tot een uur of vijf
is wat je voortbrengt nog niet je van het
in shock, leg ik mijn uitgewoonde lijf
nu bij de zielenknijper op het bed
hij wil dat ik mijn nood…
Neus schenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Wie zijn neus
schendt,
schendt zijn
aangezicht.
Kun je nagaan
hoeveel neuzen
geschonden zijn
in het kabinet.
Want: heb je er ooit
iemand zien lopen
met een ongeschonden
neus?…
In de schoenen van een ander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
674 De geestelijke stapte
met versleten schoenen
naar de schoenmaker en zei
niet poetsen of boenen
maar repareer ze snel voor mij
waarop de man zei
dat zal nu niet gaan
iemand anders is u al
voorgegaan maar
doe ze hier uit
en trek vlug dit paar aan
kom dan morgen terug
de geestelijke zei wel salamander
ik doe geen schoenen aan
van…
Foto in de pas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
645 niet zomaar keer ik
mijn gezicht naar je toe
en ditmaal zonder glas
je ziet het gewicht
onder mijn ogen
weliswaar gezakt
maar ik ben
geenszins levensmoe
ik betrap mezelf
op een lichte lach
althans zo neem ik het waar
het maakt, denk ik,
van naderend licht gewag
zij zegt, ik wil ook
uw oren zien,
de wet schrijft…
Kleine meester
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 als een kleine meester herken ik de stukken
van pion tot koning op de troon
bestreed er veldslagen in het hoge Noorden
totdat mijn adjudant werd vermoord
we vochten voor het vaderland
en de vrouwen bij de wasmand
die ons schone kleren gaven
en een pint met schuimend bier
ze zagen onze besmeurde gezichten
en zand en bloed op de mouw
voor…
Mussen en mezen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
761 Steeds meer mussen en mezen
lijken vegetarisch te wezen.
Wormen gaan dr niet meer in,
en in vliegen hebben ze geen zin.
Ze hangen en hoppen maar wat rond in mijn tuin,
krijsen hun bestelling fruit en brood, donkerbruin.
Ze worden ook steeds brutaler,
en tikken nu zelfs tegen het raam,
zodra ze mij in het vizier krijgen,
tjilpen ze met…
Heerlijke euforie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
613 ik heb in een zon gekeken
zag schaduwen en handen bewegen
in een feilloze regie van de geest
sloot langzaam mijn ogen
zij maskeerden hun woorden
met steriel latijn en vitaal gaas
zij roesden mijn emoties
naar een vrolijker niveau
kende de valkuil die daarin school
wist dat ik ooit weer zou landen
misschien vloekend en tierend
maar altijd…
Dichters en Vertellers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Mannen die echt verhalen kunnen,
zijn zeldzaam aan het worden.
Vrouwen die anekdoten vertellen,
zijn een zeldzaamheid.
Echte dichters verstaan de kunst,
om de tijd te laten stollen.
Rasvertellers verstaan de kunst,
om de tijd even stil te laten staan.
Ze leren ons glimlachend luisteren.
Ze laten ons fronsend nadenken,
over de wanen van…
Sneeuwvlok- sokken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 'K heb kouwe poten, bromde hij
Geen wonder antwoordde zei
Op de sokken die je draagt
Staan sneeuwvlokken, dus als je 't mij vraagt:
Zorgen DIE voor koude voeten.…
Doodgaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
588 Gister bedacht ik me opeens,
"sterven doe je helemaal
alleen."
Het leven dat langzaam
uit een lichaam trekt,
en wat daar dan achter schuilt,
het "grote onbekende".
Ik hoor ook nooit iets van hen
die vòòr mij gingen,
ken alleen de leegte
die zij achterlieten.
Tis dat een mogelijk weerzien
daar wacht, anders
ging ik mooi…
Van weinig woorden zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 Ik ben geen prater,
en als ik praat is 't niet veel.
Woorden doen het beter
gelegen op papier.
Liever laat ik ze brouwen,
pruttelen, alvorens te
plaatsen, zoals u
nu kunt lezen hier.…
Een uiltje knappen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 Daar op die tak
wipt een spreeuw,
van ‘t ene
op ‘t andere
been.
Met één oog kralig
dicht geknepen,
sukkelt hij
tussen droom
en geeuw.
Daar op die tak
wipte een spreeuw,
maar met een
slapende poot,
stortte hij heel rap
naar benee.…
Met de billen bloot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Wie kijkt er nooit achterom,
om te zien wat hij achterliet?
Natuurlijk, in sommige gevallen
blijven er sporen achter,
valt er nog wat weg te poetsen,
maar fier op wat je hebt doorstaan,
om tot hier te komen, van ballast
ontlast, de wind gedraaid naar hoopvol.
Alles wat je tot je nam
komt samen in dit ogenblik,
de woeste…