Wij hebben de slapende schapen gelaten bij 't vuur dat vlamt in de nacht. Enkel een lam dat ontwaakte en ging blaten, hebben wij mede gebracht. O zoete kind, dat in Betlehem kwam, wij zijn slechts herders-- "Ziet, ik ben het Lam" Blinkende zijn ons de eng'len verschenen 't duister kromp weg voor hun licht Maar…

De winter draagt wit, oud en koud, een nasleep van een uitgebloeid seizoen dat donker uitschaatst over witte vaarten. Wellicht is er gezaaid intussen, - want tussen jaargetijden trekt geen god een streep - en wordt er al verwacht: een warmer kind, een moederbuik, zoals vanouds. Seizoenen wisselen van mens en gaan een inruil aan zodat…

Klei schemert door het wit de weg langs Rottum uit De wind giert vlokken in 't gezicht De landarbeider voor om haar te hoeden, tornt en zwijgt totdat zowat na zestig roeden de vrouw opnieuw haar weeën krijgt Ver weg ziet hij wel Warffum gloren, maar in Bethlehem is 't Kind geboren.…

noem me onrustzaaier, oproerkraaier, raddraaier. verwijt mij mijn minzame vurigheid, ik heb je lief. mij lukt het niet, tot in het oneindige bakkeleien over futiliteiten, elke haat is mij ontrukt. ik had o zo graag liefde op je lippen gedrukt, al is ook liefde kwestie van interpretatie. ik hou ervan hoe sympathie soms tot apathie bekoelen…

Met één dunne pijl van licht, alleen door de seconde zelf gezien, gezang van engelen, een fluitje van een cent, een gloria in excelsis van niets. En wat verwacht je ook? Niet veel veranderd tenslotte, wat energie verplaatst een deeltje god ver- schoven als je dat tenminste geloven kunt. Ware het niet dat oorlogslanden en de wereld…

levenslang gevangen wanhoop in het hart onvervuld verlangen voortdurende smart heimwee naar de hemel naar geborgenheid hunkering naar liefde nu en voor altijd Jezus is gekomen keerpunt in ons lot oorsprong aller dromen veilig thuis bij God liefde zonder grenzen rustpunt voor de ziel hoop voor alle mensen kom en kijk en kniel…

Lipatti speelt Scarlatti mijn vader draagt zijn huwelijkspak het ruikt naar opa’s pijptabak en mama’s soep met vermicelli ‘k trek naalden uit een blauwspartak Lipatti speelt Scarlatti op een grote zwarte schijf in een decennium met een vijf Nu schalt ene Bocelli door ’t kerstig warenhuisbedrijf en smekend zingt het in mijn lijf Lipatti…

bespat spiegelen de ramen het licht dat zacht van binnen gloeit en versleten zinnen boeit maar tijdens deze te korte dagen zijn er geen mensen meer om wat glans te vragen zie! ze haasten zich hun blik neergeslagen en ze staren star naar voor gericht de koude buiten kruipt heel diep en kraakt het hart, het lijf en leden…

Tja, hoe begin je er aan? Hoe knip en plak ik de woorden zodat ze tonen wat ik je toewens? Ze zullen moeten dansen, en blij zijn, en schreeuwen naar de doven En geladen zullen ze moeten zijn vol superlatieven over het effect op mijn ik als jij nog maar lacht In goud zou ik ze kerven of kalligraferen met mijn bloed gebruik mijn huid dan…

Het is niet meer ver, kijk: de Morgenster! Er komt een eind aan de nacht. Dageraad, Kind, het Licht overwint: Zon, hemels opgaande kracht.…

Dit jaar wil ik geen cadeautjes, alleen kerstman, wel een flink pak sneeuw. U woont toch dicht bij koning winter? Hij heeft genoeg, vast voor een eeuw. Als u het vraagt, dan geeft hij denk ik, u wel een zak of twintig mee. Of zal zoveel te zwaar zijn kerstman? En krijgt u dat niet op uw slee? Het mag natuurlijk niet gaan dooien, dan smelt mijn…

hoop en verwacht diep in de nacht eens komt de liefde in zicht dit is advent ieder moment uitzien naar Goddelijk licht…

Vergadert uzelf geen schatten op aarde, waar de mot ze verderft en de roest ze verteerd. Waar de dieven ze stelen; hoe groot is hun waarde? Op de dag dat je sterft worden zij reeds begeerd door anderen... Vergadert uzelf dan schatten van waarde, die je nergens kunt kopen hoeveel je ook biedt. Omdat ze reeds zijn gekocht door Hem die de aarde…

Alsof een engel stroop in mijn oor giet Hij belooft sneeuw in december Dat de praal van de stilste nacht Boven Brugge hangt Als een bruidssluier Weerspiegeld in het smaragd van haar wintergracht. Eerst zien en dan nooit meer geloven Want het blote oog is een bondgenoot Tekent de krijtlijnen van wat kan. Zoals een sterrenwachter van tien…

Kom hef de glazen De wijn fonkelrood triomfeer het Leven overwonnen de Dood! Baad in warm licht dat de ruimte verguld, in wierook en mirre zoetgeurend vervult de Profetie Voorzegd aan jou en mij Zalige Amberbomen in een Hemelse VlinderVallei…

zie glazen bellen in felle kleuren met glitter glans en verse geuren tussen dennen dans wat katoen gepluis het sneeuwt er thuis een kinderwens in flinterdun glas flits, fliksem flonker lichten aan en uit pinken in de donkerste nacht als de nachtwacht galmt met glazen dronken stemmen 't papier geritsel met scheuren frutsel en flits…

Soms, gaat midden in de Winternacht de hemel open en fladderen witte vlinders Van God naar jou en mij Vullen een moment de lucht met lichte vrolijkheid Soms, want wintervlinders zijn zeldzaam…

Sterren in de nacht Stralen helder licht Schitteren in kracht Scherpen het inzicht Toveren in pracht Tekenen het verhaal Tedervol gebracht Tastbaar duizendmaal Ergens klinken klokjes En muzikaal gezang En daarna sneeuwen vlokjes Eeuwen winters lang Ritmisch spelen koren Reiken je de hand Reizend langs vele oren Raken harten, in…

in onze boom groen als nooit tevoren brandt één lampje niet het valt niet op het zit niet van voren eigenlijk niemand die het ziet het lampje is niet stuk of zo het geeft gewoon geen licht en wij … wij laten het gebeuren het zit toch niet in het zicht maar ergens in de nacht als alle andere lichtjes doven zien wij soms onverwacht…

Het kind komt uit de doeken, omdat het in de wereld moet. En wat het uit de doeken doet is alles wat wij zoeken. Het is elk jaar het eendere verhaal; een kind, dat ons geen teken geeft of taal. Toch is dit zwijgend Kind, dat wij beminnen, ten einde toe het Woord van den beginne.…