je staarde naar het glas in stille overpeinzing op zoek naar wie je was met een lach dacht je de drank die de bodem bedekte het twinkelend licht een warm vuur het late uur daarna het grote gat waaraan jij geen herinneringen had je hebt jezelf hervonden bent uit het dal geklommen waarin jij gevangen zat de dag is nieuw in…

zij hebben de webben behangen kwistig met parels gestrooid langzaam lossen zij op de witte wieven van het bos ze zijn zo gek nog niet in het rijden op een bezemsteel duurzaam en toch co2 neutraal vliegen zij voorbij de maan helpen in de laatste uren brengen dromen in de eerste slaap zij begeleiden je waar je ook gaat in herinnering…

Neem mij neem alle controle over en beweeg je zodat je me meeneemt naar momenten waar herinneringen geboren worden waar tijd geen tijd kent en waar warmte zijn oorsprong vindt Neem mij neem mij mee, ontvoer mij naar wellustige gedachten die likkebaardend verschijnen en worden voorzien van het mooiste laagje vernis hoewel dat eigenlijk…

ik stak mijn handen naar je uit hun warmte verkoelde in de regen jij was de zomerdag in ogen en lach schijnt nog de zon nu liggen bloemen in de plas geven traag hun kleuren af maar jou heb ik gered jij bent mijn mooiste veldboeket…

nog is het koel onder de grote eik waarvan het donkere loof de warmte niet laat passeren in een weids vergezicht wuift koren zomerzon trillen kerktorens zinderend val om een enkele vogel waagt de laatste warme vlucht schreeuwt en landt voor vele uren rust de stilte is immens alleen het krekelkoor geniet rond deze tijd zijn…

Gelukzalige momenten; het verwijlen na de daad, zachter gaat het vlees niet worden, de opstandigheid nog niet paraat.…

je waait duwt zachtjes tegen mijn huid fluistert af en toe luid in kleine vlagen je wilt me dragen maar de schaduw maakt mij zwaar ik bied geen tegenstand met jouw duwtje in de rug gaan we nu twee keer zo vlug…

in je ogen verandering, verwachting, overmoed en twijfel. Liefde voor je lief verbonden door dit kind   allebei ouder nu, samen een nieuwe rol in levens avontuur.…

het kaatst tussen muren springt van de daken krijgt vleugels in zon en zingt zorgeloos rond een kleine melodie die je ziet in elkaars ogen begrijpt in een blik met de knik van verstaan de lach die opent als woorden op blijde toon al een positief antwoord horen een hand die je pakt sneller dan verwacht geen masker en poses maar…

het laatste stukje brood maakt het verschil tussen levend zijn en dood wie zal het nemen jij of ik is het spel dat wij dagelijks spelen opgevoed en grootgebracht met delen kiest toch kracht voor macht met lauwerkrans en heersen declasseert de wedstrijd ieder die de mindere blijkt alleen de nummer één doet van zich spreken zijn…

zoals altijd de gewone pigmenten gebruikt maar toch kaatst je huid exotische kleuren heb het licht prismatisch onderzocht haar straling in frequentie klopt tot in essentie jij bent het die in reageren licht anders laat breken door hemelse sferen ik aanbad je al voordat jij op het doek zou staan heb jou gekozen om de goddelijke…

er is niets aan komen waaien heb aren gelezen op het veld takken gesprokkeld door storm geveld het eigen brood gedeeld op de feesten der rijken die met hun overvloed stonden te prijken heb gewoekerd met talenten die in centen nooit verzilverd zijn wel overladen met kritiek en venijn ik kan met woorden de wereld openen van dromen stemmen…

het was de kracht van verlangen die mij leidde op het pad dat voerde naar de plaats waar ik onze liefde begraven dacht geen kruis of opschrift maar een kleine bloemenzee die golfde op de warme wind nog bedwelmen de geuren zie ik stukjes hemel in de kleuren jij bent en blijft mijn paradijs…

natuurlijk draagt het leven stenen aan voor ons bestaan maar wie zegt dat ik bouwen moet zij stapelen zich vanzelf om mij heen geven steun en goede moed hun beperkingen gaan echter snel benauwen perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen ben dus rigoureus gaan ruimen de ballast heb ik weggedaan transparant is nu de kern van mijn bestaan…

je bent niet weggegaan maar kijkt me uit de spiegel aan jij tekende de lijnen in mijn gezicht gaf kleur aan oogopslag in samengaan veranderde mijn stugheid in een warme open lach ik herken je in mijn spiegelbeeld jij die naast me staat en voortaan met mij verder gaat…

het boeket rozen heb ik gekozen bied ze u nu aan slanke vingers gaan behoedzaam langs de stelen kunnen vaak geen dorens velen een ander ziet het drupje ochtenddauw op de fluwelen bloem en smelt voor schoonheid van dit intieme samenzijn maar ieder heeft een eigen vorm en kleur in beeld de goede dichter biedt oneindig veel…

Heer, ontferm U Over de man die ik mijn vader noem Zijn vlees en bloed in mij verankerd Zijn kind te dichtbij Om van te houden Heer, Ontferm U Over de man die ik mijn vader noem Gesneuveld voor de oorlog Zich veilig wanend in glazen loopgraven Heer, Ontferm U Over de man die ik mijn vader noem Schraal getroost en zelf niet kreeg Nooit…

ik gaf je ooit een handvol dromen maar de bomen die we plantten kregen kale kronen het blad verdroogde in de hoogte of verschroeide als het door de zon weer te snel groeide jij danste slechts speelde met de wind die door je haren woei bleef het kind geboeid door dromen…

(Niet zonder stilte) Hoewel schoonheid zich nooit verloochent Onder stoelen of banken zich schuilhoudt Eigenlijk voor eeuwig Danst Lig jij vanaf hier gezien achter de loofrijke boom Nooit gedacht, maar graag geweten; de liefde van jouw mond Eigenlijk, ietwat obsceen, droom ik de Rust van jouw lijf in Eden In elk geval, zonder ge-…

Ergens anders is het leven goedkoper, ergens anders is het leven duurder. Ergens ver weg is het leven gevaarlijk, maar hier is het veilig. Ik leef mijn leven vanuit mijn hart en wist mij altijd gestimuleerd door jouw vrede. Jij leefde mijn leven op, gaf me kracht om op te krabbelen als ik ingestort dacht te zijn. Jij gaf me weer leven…