zwijg je handen woorden werken ploegend in gevoel blik op later vage dromen toekomst zonder doel droom je zwijgen leeg je zinnen harten worden koel leef je uren zonder dagen op het randje van bestaan flits het leven uit je ogen en je schaduw zal vergaan we zijn cirkels om onszelf zonder ooit te raken aan…

in kaarslicht krult de werkelijkheid raken vlammetje aan mythen sagen en legenden leesbaar in hun rode hart het geel verwarmt een ander vlak soms zichtbaar in kabouterpad waar feeën dansen en met gnomen en kobolden sjansen dit sprookjesachtig gaan is voelbaar bij een volle maan als de kaars gaat walmen en gesnoten wordt dan geurt en…

Terwijl ik daar sta als aan het zand genageld denk ik, trek ik naar jou of jij naar mij het zachte zand wordt harder nu we elkaar naderen voor even, vaste grond onder mijn voeten Maar ik probeer verder te kijken dan wat ik wil achter me mijn volle leven voor me het nog in mist gehulde van wat me toekomt in me de zekerheid van pure…

De Ontmoeting (1) Ik was een onrijpe vrucht; Een groenblad, Een harde steen waande ik mij, Een speelse rivier Tot dat ik op een nacht jouw gelaat in de droomland zag De verschijning die enkel een spiegeling was Het deed mij blozen, En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer Het groene blaadje werd vuurrood Sindsdien Streelt…

als ik wakker word is alles wit geen grijs en blauw alleen maar wit zover ik kijk ik maak het goud omdat het dan de wereld wordt waarvan ik houd die ik vertrouw in goud en later rood ben naakt omdat ik zwart wil dragen een jurkje met bandjes mijn schouders zijn nog mooi de rest is vies daar walg ik van dat is verrot en aangeraakt…

ik wil weten wat jij voor mij verbergt een geheim met een slot is het geheim of een grap iets wat niet bestaat of waarvan jij dat wilt verlang je naar de woorden die je vertellen wat jij wilt horen of niet als ik weet wat jij bedoelt weet jij wat je wilt en dat is anders en dan mijn gedachtes spelen door de…

paarsgewijs bij elkaar een wolkenrif spiegelt zich in de zoveelste lente waar ik langs liep te pozen van oe naar a vanuit gedachten wat achter mijn ogen leeft verzilt de muze die het hart niet verstaat of begrijpt mijn adem waait tot de lucht die samen deelt van vrede tussen mensen langs bakens van licht die liefde herbergt…

ik brak de spiegel van het water met een eerste stap zon en wolken golfden toen ik verder trad en mijn houvast verloor na altijd vaste grond ik zakte weg in zuigend slijk de koude greep krampachtig naar mijn lijf het was gedaan met mij de golven rolden terug de kring sloot zonder lucht de spiegel scheen haar volle maan niemand…

ik was alleen en veilig door een horizon met bergen ik toverde mijn beelden overal ze waren breekbaar en doorzichtig ik leefde heel voorzichtig in mijn glazen huis ik speelde in het rijk der schimmen brandde me aan passie in de hel van binnen mijn tranen zijn voor jou alleen met woorden schiet ik vol in zinnen kan ik jou beminnen…

in grijs kleurde zee het verhaal van je leven traag rolden golven je zinnen al brekend op strand woorden verwaterden stroomden als letters over los zand ik pakte je hand we zagen het land en hebben het boek van verleden gesloten…

Met je ogen opgesloten in de kassen van je ziel trek je liefde weg uit mij en spreken klavertjes vier waarheid in je lach. De warmte in ons samenzijn als kaarslicht te omschrijven strelen gedachten naar verleden toen twijfel geboren werd maar het wel een teken was dat mijn hart weer zal verdwalen. Maar nu echt…

wanneer schemer zwijgend laatste fluittonen dooft kruipt de zon onder het gras gaapt nog een keer legt zich neer bij de nacht zo jouw mond de mijne in zinderzinnen spreekt en ieder woord zich eindeloos rekt strekt zij vogelvroeg de morgen gaapt nog een keer verdaagt de droom zojuist ontdekt…

wegzeilend bloeien jouw ogen in mijn gezicht van nieuwe lippen in de vroege lentekeer naar het beeld van mijn hart dat dichtbij omrankt jouw blik schemert violenblauw opent ogen op onze borsten op sterkte onder de azuren hemel waar harten geborgen zijn over ’t geheel vinden voeten vaste grond waar liefde bloeit om het leven te…

er hangt toekomst in de lucht gesponnen door vandaag een web verleidelijkheid en schone schijn die vlieger gaat weer op duikelt soms of struikelt ik spin met zoete woorden lange koorden tot cocon trek met draden dood uit leven smul heel even spin de gaten dicht en hang weer vlug toekomst in de lucht…

Onze lichamen Worden een Een en dezelfde Voor even vast geklonken Onze vloeistoffen Vermengen zich Vormen een cocktail De cocktail der liefde De cocktail die jou vult Als hartkloppingen naar binnen Om daar vervolgens Even te blijven Net als ik Als het ritme van m'n hart Mezelf bij je naar binnen werk Om daar zolang…

O metrovrouw bloem in onderaards bestaan jij bedwelmt supersnel, palmt me in, een roes begint zijn werk te doen ik vrees verlatenheid bij elke haltestop ga toch mee met mij ik zal je in een bedje doen voeden, keer op keer weer laten komen bloeien…

ons vurig kussen verbergen wij in de haast van ons samenzijn toch roddelt men over ons met duizend grage tongen…

als de wind in prunus bloesemt omarm je me roze laat onze stappen blozen op het pad naar eerste rozen door het prille groen zijn we gegaan het geel heeft afgedaan in laatste bloeien en bolt langzaam naar de zomergroei mag ik de roos nu voor je openen op het nog roze pad van samengaan want de wind heeft ook de prunus snel haar…

Zo lang mijn liefdesadem ingehouden steeds was ik met haar in gevecht totdat ik jou ontmoette in je ogen las ik het is altijd sterker echt! vanaf vandaag zuig ik het door mijn longen voel ook je liefde door en door zing ik liefliederen nog nooit gezongen ja het is sterker je hebt gelijk hoor…

ik heb mijn hart gezien de fundamenten kloppend in hun groei de boezems kwamen later in mijn jeugd volledig tot hun bloei zo ook de kamers waar mijn schatten naast de zorgen veilig zijn geborgen mijn donker bloed heeft jou ontmoet het samen ademen van zuurstofrijk deed goed jouw warmte en je rode gloed trok door mijn hele…