voorgoed leek je mijn lief toen ik jou die eerste maal op het avondstrand in donkerende ogen blikte maar ‘t moet eruit, mijn lief: nog even tijd slechts om kalm elkander los te laten vaarwel voor mij, uit verwarring gekomen om met jou mijn droom te beleven vaarwel voor jou, je was er, maar ook niet de bitter wordende band moet verbroken…

heb niet met magie gespeeld tover nooit uit dozen ben ooit een goochelaar geweest blijf in mystiek geloven alle sprookjes kwamen boven van goede fee tot boze geest samen hebben we genoten aan de rand van het bos de oude vos is er nog steeds steelt in plots bewegen de magie van het ogenblik helaas onze mystiek wordt niet gegeten…

Eens stonden wij hand in hand daar aan dat late avondstrand. Twee mensen verzonken in elkaar 't geluk duurde amperaan een jaar. Een sprookje voor een moment waarin, versmolten met elkaar het leek of de tijd zich verstilde. Even stond de Hemel op een kier. Helaas, vertrok ons beider jeugd en viel de camee van onze vreugd verwondt door zoveel…

wees kalm, ik voel jouw gedachten wel aan men noemt mij een malloot , een vagebond, een paljas allen verdragen mij geduldig, allen en een glimp ging verloren, maar door demonen gedreven bespeurde ik als echtheid wat ik uit mijn fantasie al wist wat de vrouw terugvoer tot reisgenoot wij namen geschenken mee en ik gaf je de naam van één of…

Ik ben sprakeloos, ik behoor te zwijgen, ik besef het, maar woorden stromen, niet te stuiten, als een waterval over mijn lippen, ik snak naar adem nu, hoor mijn hijgen het zijn loftuitingen mijn liefste, ik raak van jou buiten zinnen ik hou van je, ik bewonder je. Blijf bij mij, en ik zal je elke dag opnieuw beminnen.…

jij marmert nog een beeld in wit met rood dooraderd sokkelt op te hoge voet daardoor steeds te traag benaderd zag de kern wist in zacht polijsten zonder stof je hart weer te bereiken bloed maar liefde in je witte marmer ga leven zonder beeld een verleden armer…

Schelpen zoekend vind ik jouw hand silhouetten van schepen met lichtjes, als kerstbomen in een mysterieuze verte, vloeien in elkaar over om vervolgens te verdwijnen, te vervagen in een onzichtbaar niets ons achterlatend op een nachtelijk strand. Ogen op glurende spleetjes proberen we ze, tegen beter weten in, toch te volgen, we willen…

ik tipte vlindervleugels wit tot korenblauw zij kozen kleuren van de hemel wolkten speels en trouw ik palette vele combinaties schilderde met dunste kwast toch heb ik nooit het echte fladderen op linnen vastgelegd…

Geboren ben je in een hut van plaggen Waar je moeder altijd jammerde Waar je vader zich verhing Waar het altijd stonk (naar je debiele broertje) Broos zijn je botten Schuw is de blik in je ogen Maar eens zal ook jij liefde kennen…

Vrij als een vogel, Gebonden tot de ochtend. Liefde tot het toegeven Samen gebonden, samen vrij Niet willen houden, Niet willen geven. Samen gebonden, samen vrij Tot het betere, Elkaars beste. Samen gebonden, samen vrij…

vertel niet de woorden verder die ik zwijg het zijn vermiste gedachten van toen zij zwerven alsmaar van voelen naar doen wil ze in gezouten vocht openbaren waartoe ik zo nu en dan of eigenlijk toch wel dikwijls naar neig om een verlichte schaduw alsnog met speeksel te verklaren ik zou van de berk met gewillige ranken de geaarde wortels…

weer brandt de toorts immense energie fakkelt niet olympisch in een winner of genie daar waar liefde warmt tot ontsteken ken ik geen gebreken ga ik door het vuur voor jou vlammend worden wij in samen man en vrouw…

Voor jou zou ik m'n harp willen bespelen Op de snaren tokkelen en de snaren strelen Als een bries uit het zuiden op een zomerzondag Als het mag wil ik uren voor alleen jouw oren spelen Met mijn vingers dansen op de snaren een flamenco in de openlucht.…

ik ken de plotse zomerwind volle takken brekend nog niet mijn herfstkind ze stapelt wolken in het blauw tot grote hoogte hun grijze onderkant verregent gauw ik bliksem schrik met weerlicht in jouw ogen je lacht zo lief en met een tikkeltje gedogen we donderen heel zacht want niemand hoeft te weten van ons onweer dat zal komen…

in de stilte van de morgen als de zwaarte nog aan bomen hangt het zwart van nacht zich lichtend keert in weer verwachten van een zonnedag voel ik de spanning die het onweer bracht beladen dragen bladeren nog hun regenlast pas als een lichte wind de takken suizelt breekt toch de betovering lost magie in nieuw beginnen op…

zo zon, 's morgens je lach, beminnen de wind in je naam op speelse armen pasgeboren de krokusstilte de tijd rond dauw mijn hart, het linnen de regen, zo goud je haren vol vogels de ochtendzang van vier seizoenen mijn liefste uur zo zonder haast je ogen ademen vlinders op bloemen ik dans met jou verbonden vleugels een…

Het water van de zomerzee loopt in langzame druppeltjes uit je haar en heeft het schelpenzand van je benen gespoeld. Je lieve gezicht vangt de volle zon en zichtbaar genietend geeft je gulle lach je tanden bloot. Onbeschaamd geniet ik van je en met je mee je dwingt me naar je te kijken zonder te weten hoe en waarom. Maar ik voel, weet…

mag ik even zomer leven op de lente voortbordurend in de kleuren die jij wilt sponnen garen uit wilde wol schoren ook de zwarte schapen met jou was nooit mij iets te dol maar in samen garen weten wij het optimaal te halen een grandioos product wij herfsten samen in geluk…

ongemerkt in de ochtendstond van het universum waarin ik verblijf weerspiegelt zacht in het vooruitzicht van mijn innerlijk jouw huid geworteld in mijn lichaam steeds dieper de stilte in de mij verleende tijd…

zag de mieren vliegen meeuwen zeilen hemelhoog een snelle wenk onzichtbaar vond gevleugeld zwart een witte dood waar warmte eindelijk expansie gaf en vrijheid los van aarde was gingen zij met duizenden op laatste vlucht de meeuwen hebben dagenlang gerust…