Misschien leven wij wel voor altijd wie gaat de doden zeggen dat het niet zo is Jij voor altijd in je nieuwe nu al favoriete zomerjurk blauwe wind ik in je lievelingsnakie wij voor altijd nooit ontbijt geen tijd naar buiten naar het park roept Weg van dit balkon weg uit deze straat uit deze stank We gaan weer bootje varen…

Haar hals, herinner ik me was een ronde ivoren toren niet te kort, niet te lang Sneeuwwitte huid Sneeuwwitje haar naam Wie zou er niet van haar houden! O, haar schouders, stevig en zacht haar armen en benen ronde borsten en heupen rechte rug, volmaakte schoonheid Spiegeltje, spiegeltje aan de wand van wie droomde heel het land? Allemaal…

nabij het sprietige groene gras halverwege mijn tijd van aanwezigheid over velden van bewegende dalen aldaar, ja daar speciaal, ervaar ik stilte is mijn gevoel aan jou gewijd  het afscheid laat zich niet wissen doch vaart schommelend mee    van oneindige kilte in mijn zijn tot warmte in verbindend missen steeds meer word ik gewaar hoe…

Eerste liefde, het bloed bruiste in mijn aders, wat was ze lieflijk, zo zonder pracht en praal Wij raakten stilaan los van onze vaders, Ik kwam van de stad, haar dorp was pastoraal. Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen, en wat stond dat blauwe hemd me goed. Wie kon er toen hebben vermoed dat wat zo mooi ontloken was…

Wat ze begeert is niet mijn lijf Dat is al hier, ze speelt ermee Het eet met haar het weet Van al haar voelen hoe het voelt En is al duizend maal door haar ontkleed Wat ze begeert is niet mijn oog Dat rust op haar en ziet De blik gespiegeld anders niet Haar huid heur haar als mild geel oeverriet Wat ze begeert bestaat Het is wel mij…

Met zachte drang slaan de trommels van de liefde -- mijn deuren open.…

Zo zou ik eeuwig willen leven Met jou in ons geliefde huis In doodse stilte, zonder ruis Zeer innig met elkaar verweven Jij bent nog lang niet uitgeschreven Mijn ganzenveer is ook nog struis Zo zou ik eeuwig willen leven Met jou in ons geliefde huis Bewust, gerijpt, met groen omgeven In onze harten feestgedruis Als huisdier - de computermuis…

Alles is al gezegd jij snakt naar goede tijden net als ik ....Wil je gaan ....slapen bij vrienden? Je bent bang dat het niet goed komt je zou niet weten hoe ....Je gezicht zegt: laat me ....zolang maar met rust -------------------------------------------- Blijf, we zijn getrouwd om contact te hebben dat is normaal ....een intieme…

zacht golfde haar warmte over zijn gevoelige huid het kouwelijke had hij mee nog van thuis waar velen geen echte warmte kenden en eerder voor overleven stemden in die tijd hij keek haar aan zij lachte toen haar flow zijn aura raakte en daar een energetisch contactpunt maakte muziek zong door zijn lijf op een wijs die…

Ik keek naar zijn handen alsof er bloed op zat en verwenste hem Hij bleef rustig en las in mijn ogen de gedaante die hij moest aannemen om mij voor zich te winnen Zijn verliefdheid verlegde grenzen We voerden lange gesprekken en maakten toekomst- plannen voor de wereld zoals die behoorde te worden met ons stralend in het midden als…

Als liefde alles is en werkelijke prijs op het eind van de reis die onze liefde is Als liefde alles is van ons, van jou en mij dan is ze nooit voorbij een licht in duisternis Als liefde alles is en afscheid niet bestaat je blijft, ook als je gaat geen droefheid, geen gemis Als liefde alles is om and'ren te verstaan en dan…

Verliefd op Inge zei ze je mag niet afkijken klas 5 verkeersexamen en na de vakantie zij een kop groter de zomer had vergeven kom kom hier maar zitten Welkom in klas 6 het was aan met die en die op reis heette het verkering nooit met Inge Inge vond verkering stom En als Inge zegt spring in de sloot Dan lag ik er al in 10 jaar…

Pas op, mijn liefde is zwaar, je zult moe worden -- en mij verlaten.…

Voorbij gedachten van wij en zij ligt een veld -- waar ik op jou wacht.…

Het was niet anders toen de paarden de vooruitgang trokken een kar nog nooit een koets had gepasseerd Het was niet anders toen de boerenmeid haar mand vol appels op de grond liet vallen rode appelwangen Het was niet anders toen de prinsessen en boerenmeiden in hetzelfde hooi en even groen hun wegen uitprobeerden wegen zonder woorden…

Ik wil bij hem zijn, hij is lief, maar hij aarzelt -- doet vlug de deur dicht.…

er stapten twee benen mijn lengte voorbij niet alleen hun snelheid maar ook de soepele schoonheid onthutste mij nog was haar blik niet van de horizon geweken zij had mij nog nauwelijks bekeken pas toen ik moest dribbelen stribbelde zij tegen zij was godin in het franse land met mij aan de hand haar zwierige gebaren wezen mij…

ik dacht jou te smeulen blies wat haar uit je gezicht dat dromen weerkaatste die speelden in de vlammen van de open haard je gloeide roder langs de randen van de grijze as vlamde op in het speels oranje geel van jeugdig frivool ontwaken waarin wij samen de onrust maakten die langzaam ging bruisen in het rode bloed waar…

Juli zal het zijn geweest Avignon op weg naar huis De geur van lavendel in zacht wit licht Waar denk je aan vroeg jij Je woorden van lavendel je lichaam zacht wit licht…

je pluisde zacht aan het begin van de lange nacht in lieflijke geluiden met op je lippen de warme dromenlach het was onze tijd om zonder klokken weer gelijk te gaan lopen in alle seconden kleur en toon wat meerstemmig was zocht samen in geven en nemen naar harmonie waarbij golven wit opkrulden uit het donkere diepblauw…