Men neme een paal, het wiel van een heekrif, en een bos verse twijgen om van een ladder nog maar te zwijgen nestdrager bouten en moeren niet te vergeten een technisch oog bij elke sport die ik betreed klim ik trager en trager omhoog terwijl de wind om mijn oren fluit, kleppert een rode bek mij in de nek ‘Schiet es op — kom…

Als ik het moment probeer te grijpen waarop dikke mist tussen mijn vingers in een zeldzaam niets verdwijnt dan denk ik aan jou pak mijn fiets druk mijn kin in mijn kraag het nat op het zadel veeg ik met de rand van mijn mouw in één gebaar weg. Hoop dat ik op tijd kom.…

het piepen en kraken van mijn longen zet mij soms weleens op het verkeerde been zo dacht ik gisteren nog dat er een zwerm wilde ganzen overvloog bleek ik het zelf te zijn...…

‘De eenzaamheid in Amsterdam is groot.’ Het is zorgbarend, zegt de plaatselijke krant. Ouderen verkommeren, opgesloten in hun pand. Maar liever eenzaam binnen mijn kleine koninkrijk dan buiten te worden doodgereden door een fatbike.…

Ik zit op de bank en ik zie hem weer komen. Het monster van lijden dient zich andermaal aan. Met afschuw vervuld zie ik hem voor mijn deur staan. Mijn vreedzaam leven wordt me rap afgenomen. Alle ellende gaat nu keihard beginnen. Zijn vuil grijnzende kop drukt hij tegen mijn raam. Hard en doordringend roept hij vervolgens mijn naam en klauwt…

Zo: zijn jullie er weer? Ma: we kunnen weer een week vooruit. Di: ik hoor weer creativiteit. Wo: ik zie weer opgeladen mensen. Do: 'Opnieuw gaan wij het geDonder te lijf!' Vr: want het Weer klaart ook weer op: vrede, vrijheid, vriendelijkheid. Za: zalig de mens die speels kan klussen: stilaan zet hij zijn scepsis opzij…

Zij was een vaardig dichter en bovendien exhibitionist Geen optreden werd daardoor door haar trouwe fans gemist Het hoogtepunt was dat ze poedelnaakt ging staan te dichten En ze hoefde dan, om te rijmen, geeneens haar hemd meer op te lichten.…

Een everzwijn, drie vossen en een schaap En zelfs de buurvrouw met haar kopje suiker Toch was het slechts bedoeld voor één gebruiker: Mijn eigenwijze lapjeskater Jaap Ik heb misschien, wanneer je mij het vraagt, Dat kattenluikje iets te groot gezaagd…

Als het moment van dromen daar is droom ik weg op mijn dromendaris. Een escapade zo wild en in nevels gehuld een lied in de nacht dat mijn wensen vervult. Bloem in de woestijn, door niemand bekeken drager van verlangens die niet durven spreken. Ach, dromendaris, breng me daarheen waar grenzen vervagen tot een visioen alleen. De horizon lonkt…

voor André M. niet te verwarren met Boney M. een komiek steelt de show en hij komt na de pauze mooi niet meer terug iemand schreeuwt 'houdt de dief' maar niemand die hem begrijpt wat rest is louter onbegrip en een theater in verwarring en de komiek..? die maakt zich als een dief in pikdonkere nacht razendsnel uit de voeten...…

De kat begint benauwend te miauwen Mijn dochter sluit zich op in de wc Mijn vrouw belt al bij voorbaat 112 Bespeur ik hier een niet zo groot vertrouwen? Daar sta ik met m'n batterij aan tangen Ik ga een leertje in de kraan vervangen…

Mijn zolderkamer tocht uit duizend kieren Die kou is niet zo erg maar dat geluid! Het jonge stel hiernaast leeft zich graag uit Ik hoor ze heel de nacht hun liefde vieren Vandaar dat ik vandaag maar iets aparts kocht: Zo'n extra dikke tochtstrip tegen hartstocht…

De Ottomanen maakten een comeback Riepen Palestina behoort weer aan ons De Joden kregen op staande voet de bons En pakten hun koffers voor vertrek De Zoeloes schopten de boeren er uit De Kaukasische Amerikanen Maakten weer plaats voor de indianen En werden op hun beurt door hen uitgebuit De Maori's dreven de Nieuw Zeelanders De zee…

Een ezel met iets kribbigs in zijn stem Zei: vliegjes in mijn water doen me niks Noch zand of haren in mijn havermix Maar dit gaat hier te ver in Bethlehem Je snapt dat ik van schrik haast door de vloer zak Er ligt een krijsend kindje in mijn voerbak…

Kom kijken in mijn keuken, naast de smid die houdt nu open huis, heeft geen geheimen een paardenhoef laat hij op ijzer rijmen hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit Het edel dier raakt slaandeweg gewend aan het gehengst in smederij Hephaistos de stokebrand slaat stevig onder 't ros toch vreemd dat hij die Aphrodite kent Dat is…

O liefhebber o minnares der muzen Eutèrpe Clio en Terpsíchoré Urania en Polyhymnia Thaleía en hoe heten ze ook weer O ja, Eráto en Melpómené en 't beste paard van stal Callíopé Staat u als minnaar van Apollo's zussen die eloquente nazaten van Zeus godinnen van de wetenschap en kunsten niet voor hetzelfde ideaal als ik Bent u dan…

Diep in de krochten van de smaakpapillen ligt reader's digest - voedsel voor de geest een stalactiet reikt halzend naar het licht een stalagmiet is hemelwaarts gericht de helicon, ik ben er vaak geweest en zou voor leesvermaak nooit anders willen Pleziergedichten in een bouillabaisse van lightverse godenspijs en ambrozijn en…

De vogel is nogal intelligent Toon hem het cijfer vier, hij zal het krassen Dat soorten op hun tellen moeten passen Is aan de evolutie inherent De kraai zal overwinnen en een restje Gekooide mensjes doet een vogelnestje…

(de gedichten wel) wanneer je mensen zou tellen die daadwerkelijk nog wel eens poëzie lezen dan kan je gerust stellen dat poëzie niet bestaat waarom ik dan toch altijd maar gedichten blijf schrijven dat is voor mezelf ook een raadsel…

Vroeger, in het Limburgs land had een dorp aan de Maaskant een brug naar de overkant. Die brug was al eeuwenoud, immers helemaal gebouwd van degelijk eikenhout. De mensen zeiden altijd: “Die brug heeft een levenstijd tot ver in de eeuwigheid.” Maar eens, na te veel regen was de Maas sterk gestegen, kwam haar stroom de brug tegen. De hoge…