inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 80.983):

MOT

een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken

spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.
het draagt de rotte rafels van een oud kostuum.

het woord liep leeg, haar lijf liep uit in bed,
het ijlt en kermt Latijn dat niemand nog begrijpt.
heilig is het vers dat men ter dood bewaren wil.

het zag haar hangen, nat bezweet in haar zwarte kleed.
het trok de rits omlaag, ze spartelde, speels en tegen,
maar elke mot herinnert zich het licht in haar cocon.

... 'Verval' is een cyclus van 9 gedichten met een proloog en een afsluitende 'envoi'. De reeks ontstond in 2016 en wordt nu voor de derde maal herschreven in het lopende herschrijfprogramma op mijn site. ...


Zie ook: http://dirkvekemans.be

Schrijver: Dirk Vekemans, 4 september 2023


Geplaatst in de categorie: liefde

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 26

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)