Netgedichten

netgedicht (nr. 87.893):

Pais en vree

de dagen van pais en vree
hebben hun sporen nagelaten
samen zijn met mensen waarvan je houdt
maakt duidelijk dat je echte tederheid vertrouwt
en dat verscheidenheid aan gehechtheid bouwt
.
met zulke woorden zijn we vaak overladen
en terecht, immers doorgaans waren ze
uit een oud narratief
waar sommige belanghebbenden vooral
in eigen voordeel baden

ja, het moest er even uit,
ik had dat ook kunnen versturen vanuit mijn gerief

doch wanneer lief en leed tezamen wordt gedragen
en zonder woorden vaak wordt aangevoeld
dan heeft het samenzijn ongekend vele menselijke lagen
wanneer zij op gemeenschapszin is gestoeld

de laatste familiedagen schiepen een binding met hoop
waar de grote wereld met gemak werd buitengehouden
ik zag de waarde van ieder aanwezig persoon
en had mededogen en warmte voor elkanders levensloop