inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 87.967):

Laatste woord

Je zult dit lezen
als het te laat is,
wanneer ik al te ver weg ben.

Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.

De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.

Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.
Ik ben geen herinnering
die warm blijft.
Geen stem
die je later begrijpt.

Zoek mij niet
in herinneringen.
Die liegen uit zorgzaamheid.

Maak van mij geen afsluiting.
Geen zachter verhaal
dan het was.

Als je aan me denkt,
laat het schuren.
Laat het fout voelen.
Laat het onaf blijven.

Ik laat niets achter.
Noem dat geen gemis.
Noem het waarheid.
Meer is er niet.

Schrijver: Nathan, 14 januari 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 40

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: