De muren spreken niet,
De muren spreken niet,
de verbeelding daarvoor
schiet jammerlijk tekort;
de tranen voelen niets,
geluiden dringen voor
in de wirwar van herinneringen.
De hemel mag dan sterven,
ongedierte blijft
smetteloos voortbestaan;
leven is lijden,
geloven de dwazen,
alsof zij onvermijdelijk zijn.
De aarde spaart de mensen vooralsnog,
doch verlangen de grote verliezers
hoop tegen de klotsende klippen op;
rollen zijn nou eenmaal omgedraaid,
de vrouwelijke voorzienigheid
verdraait het uitgesprokene
intens ten lange leste.
outlook.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: filosofie
redenen 3.6 met 5 stemmen 
139
139
Er is 1 reactie op deze inzending:
om de aarde draait
kijkt luna ons eenmaal per maand vol aan in het gezicht
Terwijl de Moeder
in haar goedertierenheid
de dieren en de mensen baarde
streden de goden met titanen
In Gaia's grotten schuilen
de geheimen der voorzienigheid
als ware zij dea sive natura
kwam er geen Adam uit haar ingewand
een Eva krijgt ten leste de overhand