Verstilde kracht

Licht tussen blaadjes
de ruis valt langzaam stil nu
hier wortelt de rust


De wereld raast als een
storm door de kruinen, een wirwar
van prikkels die het zicht verblindt. Je stem is de
zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt.

Liefde leest als de nerven
van een broos blad, getekend door
stilte en een fijnmazig patroon. Je nabijheid voelt
als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.

Geen felle bloei die dwingt
om gehoord of gezien te worden, liever
de geur van natte aarde na de regen. Twee wortels die
ondergronds de rust bewaren, beschut tegen de wind op open wegen
.
De branding bedaart waar het
glooiende landschap jou ontmoet, een plek
waar zenuwen eindelijk mogen landen. In de spiegeling van
je kalme, diepe vloed stroomt de vrede terug naar mijn breekbare stranden.

... Dit is een zacht Valentijnsgedicht over rust, natuur en verbinding.
Voor wie liefde liever fluistert dan roept. ...

Biografie van deze schrijver

liefde natuur valentijn

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 60