inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.796):

Schittering

ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan

de schittering in
je kleine kinderogen
diep en vol vertrouwen
heeft mij zonder enig denken
eenvoudig naar mijn
wezenlijke kern gezogen

je hoefde slechts spontaan
met je armpjes te wenken
ik voelde me even niet
door het leven bedrogen

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 31 maart 2026


Geplaatst in de categorie: individu

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31

Er is 1 reactie op deze inzending:

R.E.N.S., vandaag
Mijn hele leven lang
heb ik gedacht
dat het voor gelovigen
heel gemakkelijk was

zij hebben overal
en altijd
dat voorgeschreven antwoord
klaar

Maar
hoe ouder en wijzer ik
des te duidelijker
het tegendeel bleek

de overkoepelende zin
blijft een mysterie
een hysterisch hopen
een slopende onzekerheid

Terwijl
het is zo simpel
geboorte, leven
en dan ga je dood

omdat onze ouders
zo bloot waren
om de wereld
ons niet te besparen.

reageer Geef je reactie op deze inzending: