Schittering
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan
de schittering in
je kleine kinderogen
diep en vol vertrouwen
heeft mij zonder enig denken
eenvoudig naar mijn
wezenlijke kern gezogen
je hoefde slechts spontaan
met je armpjes te wenken
ik voelde me even niet
door het leven bedrogen
Geplaatst in de categorie: individu

Er is 1 reactie op deze inzending:
heb ik gedacht
dat het voor gelovigen
heel gemakkelijk was
zij hebben overal
en altijd
dat voorgeschreven antwoord
klaar
Maar
hoe ouder en wijzer ik
des te duidelijker
het tegendeel bleek
de overkoepelende zin
blijft een mysterie
een hysterisch hopen
een slopende onzekerheid
Terwijl
het is zo simpel
geboorte, leven
en dan ga je dood
omdat onze ouders
zo bloot waren
om de wereld
ons niet te besparen.