Netgedichten

netgedicht (nr. 88.825):

drie uur

er is maar een dag in het jaar
die mij spiritueel buitengewoon draagt
het is niet van vandaag of gister,
die ene gedachtenis is al jaren diep gelaagd

ik spreek over goede vrijdag
en het gekozen moment van sterven
van de mens, haast nakend op het hout
(treffend uitgedragen door Bach)
maar waar ieder toch wel schaamte moet erven

ik wil altijd op dat uur in alle stilte vertoeven
wijl de aarde thans de weg volgt waar
op ieder front wordt geleden;

alom is het lijden op grote schaal gaande;
ondanks dat de mensheid al een eeuwigheid
de vrede zou hebben beleden:

*

houd hoop en blijf staande
.
.
foto: rinnie simonsma