Kussen uit het riet
Je rode takken tikken
het klepperend wiel
mijn bedding spant
trekt aan je snavelkant
waar we tasten, jij en ik
in het zuiver gissen
kruisen we degens
in lakens van zwart wit
langs ons rieten dak
valt een doek
leeg uit de lucht
als het ruisen verstilt
rest ons dwalen
langs de oever
pikken we kussen
uit het riet
Geplaatst in de categorie: psychologie

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
Voor velen een stil verdriet...
dank je wel voor het lezen en herlezen
en ons dwalen begint...
werd er haast stil van Evelyn,
toen ik het las en herlas...