Harmonie
Waarom maakt muziek je droevig
als schoonheid zichzelf zou moeten troosten?
Daarom doet harmonie je zo pijn,
ze bewijst dat verbondenheid mogelijk is
terwijl jij blijft leven
als losse delen
die elkaar nauwelijks herkennen.
Waar elke zuivere klank
je herinnert
aan wat in jou
nooit volledig samenvalt.
Je luistert naar akkoorden
die elkaar begrijpen
zonder moeite,
naar tonen
die ruimte maken voor elkaar
zonder te verdwijnen.
Ergens voel je
hoe vreemd het is
dat zelfs snaren beter weten
hoe samen te bestaan
dan mensen.
Zie hoe muziek werkt,
één toon alleen
is nauwelijks genoeg.
Pas wanneer iets antwoord krijgt,
ontstaat betekenis.
Zoals een vader,
een moeder,
een kind—
verschillende stemmen
die één beweging vormen.
Maar jij leeft naar binnen gekeerd,
alsof afzondering
een vorm van bescherming is.
Hierdoor raakt muziek je
omdat ze even toont
hoe het had kunnen zijn:
een leven
waarin niets in jou
tegen zichzelf werkte.
Elke melodie zegt hetzelfde,
zonder woorden.
Wat zichzelf niet deelt,
sterft stil.
Inzender: Nathan, 12 mei 2026
Geplaatst in de categorie: psychologie
vermijdingesgedrag
70
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
elkaar raken
zender en ontvanger
samengaan
in één dans over de golven
of het nu de ongeschoren schapen
van dagenlange tranen zijn
de wolven onder wollige dekens
zielig verstopt voor de boze boerenbuitenwereld
of de kerels op varkenslapfeesten
over de 'begeistert' beestende meiden heen
-waarvoor wij geen medelijden hoeven te tonen-
netzomin als welke ongekroonde keizerin
in haar/zijn/hen eigenste volkse blaattaal
dan ook
daarin schuilt juist de kracht en de Orfeïsche betovering van klanken...
tenzij jouw gemoed, de stemming waarin je als luisteraar verkeert jou zozeer met afkeer of walging vervult
dat je een hekel hebt gekregen aan altijd datzelfde gejammer,
een grondige afkeer van diezelfde onophoudelijke ritmische dreun,
het eentonige schmieren van platte oppervlakkig-banale triviale klaagzang
en dood wordt geslagen met telkens herhaalde, als hit verkochte smartlappen en vooral ook zogenaamde wereldmuziek...
muziek zonder hart verdient die naam niet, goede muziek doet je wat, raakt je, is evocatief,
het doet je hart openen...
net als je oren, of je wilt of niet