Net op tijd, de orde is hersteld maar het heeft me veel soldaten gekost Wat een nacht, de mannen zijn uitgeput ze hopen en verlangen dat het voorbij is maar de dag breekt aan, nu de koning en zijn aanvoerders nog terechtstellen, tentoonstellen – hij ziet er niet uit in zijn dure kleren met een schuin verband als koningskroon om zijn hoofd…

drukkend heet geladen met stof en rumoer leek de atmosfeer te gaan exploderen tot er een gejuich en de geur van bloed venijn en vergelding onze kant op kwam we zagen de man met zijn kroon beladen met kruis onder hoon en spot bijna kapot het waren zijn ogen die uit zijn gebogen gestalte op heldere wijze de verte in keken…

de platte schaal een grijze bokaal met water witte doeken in het donkergroen van de olijvenrust de tuinen van gethsemane in het voetenwas ritueel de groep is compleet als hij met hen spreekt en samen eet waarbij ieder van de woorden schrikt die hij tot judas richt hem is niets menselijks vreemd als hij dit wetend judas…

ik heb beelden gezien uit lang vergeten kerken hun sferen geproefd in gebeden die de religieuze uitstraling versterken nog kleurt autoritaire hiërarchie zijn fraai gebrandschilderde ramen maar ook het sociale is al doorgedrongen tot de pastorie verwonderlijk hoe kunst en macht de krachtlijnen weten te vinden in het aardse spanningsveld…

Je mag alle dagen zwijgend langsgaan, langs het beeldscherm of ruiten op de tast even hier komen inwonen en meedromen. Je mag kind bij een kind wezen hebt niets vrezen. Soms toon ik vruchten van nachten sloven zielgedachten die nog maar niet willen doven. Dan worden letters woorden en woorden zinnen als nakomelingen van de nacht die ze bracht…

laat mij het lied uit de lispel van de linde puren nu de uren minder vurig zijn van zonneschijn laat mij de tover uit het het rosse lover van de hoven halen nu de schalen overlopen van karmijn laat mij nieuwe noten kraken grote herfsttapijten maken vol van opensplijtend rijm voor u want mijn hart bespeurt de geur van uw beminnen…

Komt na de zonde wederom pardon, een nieuw begin in 't slachtoffersschandaal een mea culpa als beginsignaal? ...sacrosanct blijft 't sanitair cordon... God's stem: Et tu, knielt nederig gebogen, boet voor 't leed dat u wist ongelogen…

God, u bent het witte doek, waarop ik mijn leven projecteer. God, u bent de heldere hemel, waarin ook onweerswolken drijven. God, u bent het ongeschreven boek, waarin ik mijn verhalen schrijf. God, ik geloof, dat we zelf die witte doeken zijn, dat ik zowel zon als onweerswolken ben, dat we onze eigen hel en hemel maken. God, wie of wat…

De wereld is verdeeld maar ik leerde de stukjes samen te binden tot patronen, en toch zag ik steeds meer verschillen dus zocht ik naar verbinding in godsdienst en de Ene ziel van de mensen waarin je geloven moet omdat ze niet te zien is in de verdeelde wereld waarin ik overlevend leef en de ander een vreemde…

De witte tafel roept tot leven komt, zondaars in scharlakenrood, wie zich aan Christus overgeven, wast Hij hier sneeuwwit in zijn dood. het brood dat wij hier zichtbaar breken... kom, neem en eet, er is genoeg, proef blij met hart en mond het teken van 't lichaam dat de zonde droeg. De wijn die wij bloedrood zien vloeien... kom, neem en…

Wie hier mag zijn, vergeet het niet: palmtakken voor een koningsgroet, verraad wordt in een kus ontmoet, een rechter die zijn dood gebiedt, wie hier gedenkt, vergeet het niet: een kroon strekt niet altijd tot eer en wie men kruisigt, telt niet meer, een naadloos kleed verscheur je niet, wie hier gelooft, vergeet het niet: hier sterft Die…

Wat doen wij hier, wat houdt ons gaande in dit zo sterfelijk en kort bestaan; We weten weinig, blijven zoeken bij lach maar vaker ook bij traan. Een antwoord is al vaak gevonden maar ’t blijft een groot en diep geheim dat nooit ten volle kan bekoren en dat opnieuw doet zoeken naar de zin van wat hier maar te vinden is, maar enkel in gelijkenis…

Wat heb ik me verkeken op de waarheid die ik meende meende te kennen na jaren van studie en fijnslijperij aan de praktijk van alledag Achteraf lijkt het zo logisch dat de geboden niet gelden voor ons alleen, en de Kracht die groter is dan alles, er is voor alle mensen en alle mensen er zijn voor…

De fantasten hebben het opgegeven om ooit nog bloed te vergieten voor een eigen staat, eigen koning Overal kun je goed leven als er vrede is en de geboden van de mensen echt zijn Dan kan je lichaam wel sterven maar je ziel is wederzijds liefde, de liefde van de Kracht die je bijstaat in mislukkingen en rampen Dat…

Ik ken de boeken van de wijsheid en de regels hoe te leven zonder afgoden en toch bescheiden ik weet: een koning doet er toe, hij maakt trots en onderdanig, hij zit op een troon van geweld ik weet: mislukking verdeelt nationalisten in fanaten en fantasten, hun bitterheid likken ze achter muren van verstokte…

De Messiaanse Koning! Waarom woelen de volken tegen God, verzinnen naties ijdelheid en spot? Machtige leiders, zij spannen samen, om de val van Zijn Zoon te beramen! Laten wij daarom hun banden scheuren, touwen van ons werpen zonder treuren! De Heer die in de Hemel zit, Hij lacht, Hij spot en heeft hen tegenslag gebracht! In Zijn Gramschap…

Zoete verkwikking in de strijd, koele omhelzing in de hitte, vreugde en vrede te midden het gewoel. Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon…

Licht van Pasen, teder schijnsel dat de morgenstond doorbreekt, dat doorheen de lijdenskieren toch zijn weg vindt naar ons hart. Licht van Pasen, licht verrijzend uit de nacht van haat en vrees, dat doorheen de koude ochtend ruimte schept voor hoop en moed. Licht van Pasen, licht ontvlammend uit de avond van de dood, licht dat niet te…

Er hangt iets van vreugde in de lucht omdat na winter en droef gezucht de lente weer zijn bloesems toont en er ook kinderzang al woont. Te midden van het droevig klagen, van ’t zoeken en het antwoord vragen komt plots weer licht en blijdschap aan en iedereen wil graag verstaan dat leven toch ook mooi kan zijn, al blijven leed en droefheid…

Zeeën vol van liefde heeft zij geweend haar wonderschone kind, haar Zoon is dood genageld aan een kruis met slag en stoot haar lief en leven werd alleen geleend God heeft ook haar uitgezocht te lijden vanuit reeds aangewezen moederschoot het Mirakel waar zij zo van genoot alles was voorzien, niet te vermijden nu wiegt zij haar Wonder onder…