als bomen konden spreken liepen er statige heren zij aan zij met jou al babbelend zouden ze je omarmen hun stam zou jou dragen de bladeren zouden jouw tranen drogen en knapperige twijgjes zouden je zacht in je zij porren tot er een glimlach verscheen jouw troostbomen zo statig als heren hun kruin fier in de lucht met nestelende vogels…

Lieve Peter je hoeft elkaar niet dagelijks te ontmoeten wat een wijze woorden sprak diegene die dit ooit bedacht want het is waar Peter er was een dag dat we elkaar aanraakten in zuivere vriendschap bij het lezen van een gedicht zomaar vanuit het niets de erkenning de herkenning warmte genegenheid en dat wederzijdse gevoel van vrijheid…

Het is vandaag een bijzondere dag en daarom dit gedicht jaren geleden verscheen je geboortebericht. Je kreeg een naam en een eigen gezicht, kijk maar eens in de spiegel, ja kijk maar eens goed, zie jezelf in het licht van deze bijzondere dag. Het is vandaag feest omdat je er bent! Weet dat je er zíjn mag. Een hele fijne verjaardag…

Roland Hainje een muzikale noot in schildering van woorden op het netvlies verschijnt warmte in penseelslag kleurrijk is de vriendschap in geschrift woord en beeld het is zo dat ik je nu vandaag feliciteren mag van harte voor nu en voor elke nieuwe dag…

hoeveel donkere dagen en lange nachten ik ongeduldig op je heb liggen wachten bedolven was je onder dikke lagen sneeuw trok ik brutaal de zon naar hier vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond verschoten knoppen al gauw van kleur speciaal voor deze feestavond drieënveertig lentes geleden…

hoe omschrijf je warmte als je gedichten leest die je raken het mystieke geflirt met de dood als vriend het wad, als wonderlijk waarin jij wadend vanuit oog en hart je dromen beleeft stap voor stap je vriendschap deelt en schoonheid laat parelen kleurrijk met inkt op ’s mensenhuid in diverse sjablonen gedragen door jouw hand in…

Het glinsteren van de wind als veel mensen samen met gelijke tred die bocht nemen is dat het moment van ommezwaai tijd van veranderingen fluistert de wind met een glinstering er wandelt liefde klinkt het wolkenzacht en ik nam een hapje…

De kunst van het verjaren is niet de rimpels tellen of de grijze haren, maar wel het stille geluk van vele mooie jaren. Het fijne aan verjaren is herinneringen delen die we in ons hart bewaren en vooral de wijsheid die we door de tijd vergaren. Dus, voor wie vandaag verjaart hebben wij al onze wensen en vele dikke kussen opgespaard…

Toen de appelboom bloesemde vruchten ging dragen viel er eentje vanuit de boom een talentvolle dichteres werd appeltje haar naam is Hazen proficiat en alle geluk van de wereld…

een zachte glimlach kleurt herfstdromen ze werden werkelijkheid niemand maar dan ook niemand kan dit geluk van me afnemen fluistert ze met blije stem in de wind die haar maatje, haar schaduw en o zo vaak haar troost is een mens is niet perfect dat mag je ook niet willen zijn maar zegt ze zachtjes ik ben een goudvinkje met zoveel liefde…

blaas een kus voor jou vanuit mijn hand de wind zal hem brengen met een fluister tot aan je deur dikke zoen voor jou als je open doet…

Vandaag de grote dag proficiat jij die schrijft over liefde over een betere wereld waar altijd vrede is tussen alle mensen jij de vertelt over Elise in de spiegeltuin een sprookje om van te houden een vrouw om van te houden ben je je warmte straalt vanuit je woorden vanuit je mandala”s vanuit je foto’s met je kleine mannekes op…

Onopgemerkt regen dagen zich aaneen een blik op de kalender kondigde me jouw verjaardag aan herfstmeisje oktoberkind hartsvriendin slingers en guirlandes sieren vandaag de hemel al lijken wolken grauw ze hebben zilveren randjes Margaretha, Maccie weet je dat mijn dagen pas goed beginnen na elke morgen een berichtje van jou van penvriendin…

Elke morgen opnieuw hoor je door de kamer Gefeliciteerd, o ja met wie? Nou dat zou ik echt niet weten, maar ’t is goed om niet te vergeten Dat ook een nieuwe dag een feestje is?…

tussen Den Haag en Gent loopt een lijn, die verder reikt dan je met je blote oog kunt bekijken de liefde voor Amsterdam voor Zeeland en Parijs vindt er zijn middelpunt zoals de wind zich nestelt in de kruintjes van de eik, de beuk en de berk in de gevleugelde vrijheid van de adelaar die met scherpe blik de wereld overvliegt de klanken…

Eigenlijk is jarig zijn een vorm van lijden. Iets dat je leven lang niet zal verdwijnen. Of je nou wilt of niet, of anders. Als een slachtoffer van de tijd die maar verder tikt. En een omgeving die je eraan herinnert. Gedogen is waarschijnlijk het enige dat je ermee kan doen, gedogen en leidzaam ondergaan. Elk jaar weer, wachten tot het over…

Waar groeven glijden zichtbaar in het gelaat De wijsheid wijzer wordt en nooit te laat De tijd ruimte geeft tot meer en minder…

weet je fluistert ze zachtjes voor zich uit de wind houdt de adem in weet je dat de wereld mooier kleurde sinds jij in mijn leven bent dat wilde ik even zeggen was het eerst windstil nu draagt zijn fluister haar boodschap wolkenver “kwik als zilver” proficiat een warme glimlach voor elke nieuwe morgen Cobie…

daar lag je dan in mijn armen een klein rood gerimpeld ( nog) manneke van zeven en een half pond niet te geloven dat het nu alweer vijfendertig jaar geleden is bijna twee meter schoon aan de haak proficiat zoon ik ben trots op je mama…

als de wind geluk zou kunnen fluisteren van noord naar zuid van Amsterdam naar Portugal van zuid naar noord van Portugal naar Amsterdam dan zie ik haar kordaat stappen met krullen in haar haar met sterren in haar ogen met blozende wangen op de fiets mag ik zeggen proficiat doe je naam eer aan vrouwe Fortuna pluk je geluk handenvol…