Droevig en neerslachtig van sombere gedachten zoals zijn vrienden de ezels met lasten beladen door de vijanden van hemelse genade met hun lasten op de schouders beladen onderweg als een vreemdeling wee mij; dat ik in Babylon moet wonen, och zoete leliebloem van het leven op al mijn wegen kom ik U tegen ik buig mij voor U neder…

Geen dag als deze de vraag is hoe het morgen zal zijn. Hoe gisteren was zijn wij snel vergeten het goede was groot het verkeerde klein. Zo gaat het leven van dag tot dag voort tot het laatste uur slaat en in de verte de eeuwigheid gloort. Dan zien wij het zonlicht stralen over de glazen zee zitten wij op blanke stranden koesteren…

In Efeze zeiden de mensen ooit dat ze als gelovigen elkaar moeten liefhebben en dat is de kern van het christendom geworden, losgezongen van de joodse geschiedenis, en zonder besef, dat een mens eerst van zichzelf moet houden voor hij in staat is om dienstbaar zijn, buren te helpen en hen meer te geven dan goede raad en meer dan…

Op een dag, toen ik de weg niet wist sprak een schone vrouw mij aan “Kom, volg mij, ik weet beslist langs welke paden jij moet gaan”. Ze nam mij bij de hand en leidde mij langs onbekende wegen zo kwamen wij in paradijselijk land zo schoon als niet op aard gelegen. “Hier heerst,” zo sprak de vrouw, “enkel liefde, enkel vree, ook hier heerst…

Al wie meent sterk in zijn geloof te staan, mag blijmoedig naar de toekomst kijken, eigen denkwijdte krachtig verrijken en vol vertrouwen naast de Heer voortgaan. Maar laat een ieder de Boze weerstaan, die soms als lieflijke ster kan prijken of een raadgevende engel zal lijken. Gevaar van vallen sluipt elke dag aan. Er komt geen eenmalige…

Waarom die dagelijkse zorgen dat zwoegen en dat sloven dat opzien naar een nieuwe morgen niet in Gods steun geloven. Alleen bouwen op eigen krachten geen rust noch duur liefst werken, dagen en nachten, tot het eind van ons levensuur. Wij geloven niet in de zegeningen van Hem ontvangen van dag tot dag van rust en zingen van vrolijk wezen…

Abel is van bordkarton, een decor- stuk voor de eerstgeborene Hij zegt niets Hij wordt vermoord en Kaïn ploetert voort zoals geboden is bij de verdrijving uit het paradijs: de mens is geschapen om de aarde te bewerken en zich zo te voeden Zij is onze eerste moeder Laat haar niet bloeden want als wij haar verkrachten zullen we te…

Hij is een dromer, papa Hij is jouw jongere ik Jullie willen rondtrekken Jullie willen steeds weer nieuwe valleien nieuwe uitzichten Waarom willen jullie weg? Waarom is het niet hier jullie Beloofde Land jullie grazige weiden? Hij is een dromer, papa Hij is zelf een fantoom ....Ik volgde hem het veld in ....Ik worstelde met…

Met vreugde bezield schrijf ik gedichten tot eer van Onze Lieve Heer de woorden uit mijn pen zijn steeds lovend bedoeld maar misschien kan ofschoon vol goede wil enige vrije uitdrukking beledigend overkomen bij lezers of God zelfs O Hemelse Vader hoe het spel tussen gedachten en inkt mag wezen bestrooit U het met Uw genade zonder…

Duizend jaren zijn in de ogen des Heren één dag één dag is in Diens gezicht duizend jaren deze woorden uit de brief van apostel Petrus duiden hoe God het allerkleinste tot iets geweldigs kan maken terwijl het schier mateloze door Hem beschouwd wordt als wat nietigs maar toch alle aandacht verdient verleden heden en toekomst…

De abdijtoren van Averbode, de koepel met de gouden sterren. In Scherpenheuvel word ik weer deel van mijn ouders, van meester-verteller Ernest Claes, van vele generaties, die in drommen naar het bedevaartsoord trokken. Ik voel hen allemaal. Ook al zit ik alleen in de basiliek.…

Dikwijls vindt het brein niet de juiste woorden. Dikwijls vindt de geest niet de juiste akkoorden, voor een toereikend lied. Een lied waarin vrede klinkt en dank voor al het goede melodieën zoals iedere vogel zingt dank voor alles waarmee de Schepper ons voedde. Maar eens horen wij daar boven het danklied dat in Bethlehem klonk door…

God heeft wellicht onvatbare wegen voor een ieder: al wat misschien opblinkt, verwint plotseling of langzaam verzinkt, en valt ogenschijnlijk alles tegen. Op een schoon beekje roffelt regen, geselt het water, dat dan naar modder stinkt. Schier belemmerd door takken en stenen dringt de stroom verder, onthutst en verlegen. Zichzelf verliezend…

De atleet is trots op zijn kracht en kunde van bewegen denkt alleen het leven en toekomst aan te kunnen dankzij eigen vernuft gekluisterd aan de rolstoel beseft de gebrekkige hoe hij hulp nodig heeft zijn welzijn van and're mensen afhangt de stoere sterke sportman en de verzorgde zijn beiden in Gods ogen kleine zwakke stofjes die Hij…

Ver weg in ’t prachtig land van hoog en laag, nabij een rustig kronk’lend glinsterlint, besteeg een wandelaar een berg gestaag, bezield door eeuwenoude fluisterwind. Wat hogerop, diep in het heuvelbos, verhief zich rank een stille stenen stulp. Daar was de ziel van méns, maar niet van God los, geborgen in een monastieke schulp. ’t Gefluister…

Weer is een nieuwe dag geboren 's morgens uit moeder zonneschijn naakt, baarde zij in ochtendgloren haar boorling onschuldig en rein. Herauten kondigen de geboorte aan vanuit de hoogste bomenkruin verkondigen het glorierijk bestaan van een wonder tot in menig tuin. Veel kleurig sieren weer de bloemen in de velden, in de parken en in weiden…

Genade van de allerhoogste Heer is zonder maat, bereikt d' Oneindigheid. Op de zwaarste zonde, overhuifd door spijt, kijkt Hij medelijdend en zachtzinnig neer. Denken aan eigen euvel doet hartzeer, wat de Hemelse gewesten verblijdt. Tegen berouw van eigengereidheid stelt de duivel zich volhardend teweer. Zelfs Satan kon op God vergeving…

Mijmerend aan oevers tussen ruisend gekrookt riet turend naar kabbelende golfjes denk ik; “Ach, bestond al dat water uit kabbelende woordenstroom begeleid door muziek van ruisend riet.” En zo al dromend turend naar de schijnbaar eeuwig voort gejaagde golven stromen mijn gedachten mee en vormen een gedicht dat stroomt met hen mee naar…

Een oprechte christen steeds bereid Jezus te volgen mag iets van de ezel in zijn geest laten stromen de aard vol nederigheid doorgaans gedwee maar als even nodig een vaste wil tonen sterkt het ingetogen geloof laat rondom verborgen kleinheid de schoonste stralenkrans blinken door God gebracht en gezegend.…

Zoete verkwikking in de strijd, koele omhelzing in de hitte, vreugde en vrede te midden het gewoel. Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting,…