Abel is van bordkarton, een decor- stuk voor de eerstgeborene Hij zegt niets Hij wordt vermoord en Kaïn ploetert voort zoals geboden is bij de verdrijving uit het paradijs: de mens is geschapen om de aarde te bewerken en zich zo te voeden Zij is onze eerste moeder Laat haar niet bloeden want als wij haar verkrachten zullen we te…

Hij is een dromer, papa Hij is jouw jongere ik Jullie willen rondtrekken Jullie willen steeds weer nieuwe valleien nieuwe uitzichten Waarom willen jullie weg? Waarom is het niet hier jullie Beloofde Land jullie grazige weiden? Hij is een dromer, papa Hij is zelf een fantoom ....Ik volgde hem het veld in ....Ik worstelde met…

Met vreugde bezield schrijf ik gedichten tot eer van Onze Lieve Heer de woorden uit mijn pen zijn steeds lovend bedoeld maar misschien kan ofschoon vol goede wil enige vrije uitdrukking beledigend overkomen bij lezers of God zelfs O Hemelse Vader hoe het spel tussen gedachten en inkt mag wezen bestrooit U het met Uw genade zonder…

Duizend jaren zijn in de ogen des Heren één dag één dag is in Diens gezicht duizend jaren deze woorden uit de brief van apostel Petrus duiden hoe God het allerkleinste tot iets geweldigs kan maken terwijl het schier mateloze door Hem beschouwd wordt als wat nietigs maar toch alle aandacht verdient verleden heden en toekomst…

De abdijtoren van Averbode, de koepel met de gouden sterren. In Scherpenheuvel word ik weer deel van mijn ouders, van meester-verteller Ernest Claes, van vele generaties, die in drommen naar het bedevaartsoord trokken. Ik voel hen allemaal. Ook al zit ik alleen in de basiliek.…

Dikwijls vindt het brein niet de juiste woorden. Dikwijls vindt de geest niet de juiste akkoorden, voor een toereikend lied. Een lied waarin vrede klinkt en dank voor al het goede melodieën zoals iedere vogel zingt dank voor alles waarmee de Schepper ons voedde. Maar eens horen wij daar boven het danklied dat in Bethlehem klonk door…

God heeft wellicht onvatbare wegen voor een ieder: al wat misschien opblinkt, verwint plotseling of langzaam verzinkt, en valt ogenschijnlijk alles tegen. Op een schoon beekje roffelt regen, geselt het water, dat dan naar modder stinkt. Schier belemmerd door takken en stenen dringt de stroom verder, onthutst en verlegen. Zichzelf verliezend…

De atleet is trots op zijn kracht en kunde van bewegen denkt alleen het leven en toekomst aan te kunnen dankzij eigen vernuft gekluisterd aan de rolstoel beseft de gebrekkige hoe hij hulp nodig heeft zijn welzijn van and're mensen afhangt de stoere sterke sportman en de verzorgde zijn beiden in Gods ogen kleine zwakke stofjes die Hij…

Ver weg in ’t prachtig land van hoog en laag, nabij een rustig kronk’lend glinsterlint, besteeg een wandelaar een berg gestaag, bezield door eeuwenoude fluisterwind. Wat hogerop, diep in het heuvelbos, verhief zich rank een stille stenen stulp. Daar was de ziel van méns, maar niet van God los, geborgen in een monastieke schulp. ’t Gefluister…

Weer is een nieuwe dag geboren 's morgens uit moeder zonneschijn naakt, baarde zij in ochtendgloren haar boorling onschuldig en rein. Herauten kondigen de geboorte aan vanuit de hoogste bomenkruin verkondigen het glorierijk bestaan van een wonder tot in menig tuin. Veel kleurig sieren weer de bloemen in de velden, in de parken en in weiden…

Genade van de allerhoogste Heer is zonder maat, bereikt d' Oneindigheid. Op de zwaarste zonde, overhuifd door spijt, kijkt Hij medelijdend en zachtzinnig neer. Denken aan eigen euvel doet hartzeer, wat de Hemelse gewesten verblijdt. Tegen berouw van eigengereidheid stelt de duivel zich volhardend teweer. Zelfs Satan kon op God vergeving…

Mijmerend aan oevers tussen ruisend gekrookt riet turend naar kabbelende golfjes denk ik; “Ach, bestond al dat water uit kabbelende woordenstroom begeleid door muziek van ruisend riet.” En zo al dromend turend naar de schijnbaar eeuwig voort gejaagde golven stromen mijn gedachten mee en vormen een gedicht dat stroomt met hen mee naar…

Een oprechte christen steeds bereid Jezus te volgen mag iets van de ezel in zijn geest laten stromen de aard vol nederigheid doorgaans gedwee maar als even nodig een vaste wil tonen sterkt het ingetogen geloof laat rondom verborgen kleinheid de schoonste stralenkrans blinken door God gebracht en gezegend.…

Zoete verkwikking in de strijd, koele omhelzing in de hitte, vreugde en vrede te midden het gewoel. Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting,…

Toch is er hoop, ondanks de stilte, het wachten op reactie die ik vroeg, maar ooit zal wel een antwoord komen maar nu is misschien nog niet de tijd. Mocht toch mijn ziel het wachten dragen en weten dat er straks weer zon en licht zal zijn en oeverloos verlangen en dat er appels aan de boom gaan hangen. Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen…

´s Morgens vroeg God aanroepen toont pas ontwaakte wolken vol stralende gouden glans om de komende uren opgewekt tegemoet te gaan midden op de dag onder felle zonneschijn zware lucht of onweer de Heer om kracht vragen geeft zegen bij het daagse doen en voor wachtende verte ´s avonds laat de Hemelse Vader danken je te mogen geven…

Het witte licht valt ongehinderd op de blinkende plavuizen. Hoe schitterend de gewelven, hoe ingetogen de neobarok van pastoor en architect! Hoe uitnodigend deze 'kathedraal van te lande', om nader te treden tot U, mijn Heer en mijn God.…

Ten hemel gevaren Twee geliefden Kersverse grootouders Een meisje van vijftien Een depressieve jongen Jezus ooit Een kankerpatiënt Een prematuur kindje Een dierenliefhebber Een soldaat Een schrijver en dichter Jezus ooit Een leermeester Een mens van goede wil Een dierbare Een moordenaar Een honderdjarige Jezus ooit Een…

Onder de zevende statie naast lege stoelen zit een tronie met een loep In nomine Patris… daar buigt hij voorover in donkerblauw jack tuurt door de woorden Ora pro nobis… zijn capuchonkoord is een witte lus witter dan zijn huid witter dan zijn loep dan staat hij op Panem nostrum… door naar de soep…

De tijd wordt geknecht door veranderingen. Men ziet om naar verleden vol schoonheid, denkt onzeker aan wat de toekomst bereidt: angstige beelden of zegeningen? De wereld krioelt van belevingen met vluchtige aard of hecht voor altijd. Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen? In het Genaderijk van Hierboven…