winterse beelden inééngedoken reigers trotseren de kou…

Zijn verkleumde hand maakt haar huid tot kippenvel onder haar coltrui…

Eind januari. Over de Pielisvlakte daalt de winterzon.…

ijzige lijnen verbergen een stille strijd bevroren woorden…

vol snijdende kou gevoelstemperatuur bindt de schaatsen onder…

De winterbloemen die ik je wilde geven zijn al gesmolten…

Zijne majesteit wipt verwoed met zijn staartje we krijgen weer vorst…

Hel fonkelend wit versiert nu onze straten tot straks weer dooi komt.…

schaduw in je hart vluchten voor het leven te bang om veel te geven schaduw in je hart…

VETBOLLETJE Op het bolletje twee kibbelende mussen Vogels maken blij REGENBOOG Drijfnat geregend zag ineens een regenboog Toch een beetje blij BLIJ SPEL Twee keer plankje leeg achter elkaar bij Scrabble geeft een goed gevoel SLAPEN Ik hoor je slapen je bent ver weg en dichtbij Droom je maar heel blij DROMEN Ik zie je dromen…

geen eeuwigheidsland meer iets voorlopig en ach het houdt zolang stand…

in het herfstbos losse noten en bladmuziek…

klinkt je jongste stem in het bos dat zich besneeuwt waar spechten zwijgen…

Grauwsluier voorbij begint het licht te dagen Meer ruimte voor blij…

Hoveniersbedrijf maakt groen van al uw tegels Vogels echt meer blij…

Leende een glimlach zodat het bijna echt leek man wat was ik blij…

‘t Is een illusie maar zolang er geen speld dreigt blijf je gewoon blij…

zij was bijzonder. zij was zo heerlijk hemels. ik bleef altijd Aarts.…

wie ik ben, weet ik ik sta toe, mezelf te zijn zonder te kwetsen wie ik ben, denk ik de veiligheid, van mijn hoofd met argumenten wie ik ben, voel ik ik verlang, naar het meisje vol spontaniteit wie ik ben, doe ik de jonge hond, blaft gepast het verdriet verdwijnt wie ik ben, ben ik in vertrouwen, naar voren met grote stappen…

blozende blaadjes knisperen wat verlegen tussen flarden mist…