de schoolbel rinkelt – een kleuterjuf kuist haar snottebel af…

Een mulle zandweg gaat haast schuil onder struiken, ligt aan de hoeve, die, ongestoord, het oude reine landleven ademt.…

Een mist bevangt mij zijn waas neemt mijn adem in. mysterie nabij.…

De samenleving vol wedijver mag kijken naar het bijenvolk, waar taken zonder morren, in vrede worden verdeeld.…

Stilte hangt roerloos boven het water. Visser aan kant luistert mee.…

Hemelwater stilt de dorst van droge aarde in een goede bui.…

Fluweel zachte huid als een kleurrijk gefladder zing je de ochtend.…

Naar de zon gericht als een blinkende sieraad kleur je de polder.…

De bloeiende roos verontschuldigt zich blozend voor haar scherpe doorns…

Lekker meedeinen op het ritme van getij adem van de zee.…

Jonge meerkoetjes zwemmen vrij rond, dankzij twist van moeder met eend.…

een fraai veld vol gras wat kruiden op het menu rasechte schrokop…

Kijken naar je hart waar licht wordt waargenomen o zo breekbaar mooi.…

Rekke en kalfjes lessen hun dorst. Wat nadert? Moeder verstopt zich achter struiken; haar kleintjes blijven nieuwsgierig staan kijken.…

Weet je wát warm is? Maximale schaamte na een mislukt gedicht...…

Glijden over zee als grijs-wit gekleurd wonder proef je de vrijheid.…

Enkele bomen steken dood en kaal, maar recht, fier als scheepsmasten boven wijde golvingen van bramenwildernis uit.…

strakblauw - alleen tussen hem en haar een vuiltje aan de lucht…

(vraag) Wereld in de nacht in het maanlicht roept een uil om zijn geliefde (antwoord) Ik hoor de uil aan en laat het gebed binnen nacht slaapt zacht in mij…

Dat zwarte sprietje -een piepklein hagedisje- zigzagt tussen gras, over 't bospad, toont de gang van zijn grote verwanten.…