‘t Is een illusie maar zolang er geen speld dreigt blijf je gewoon blij…

zij was bijzonder. zij was zo heerlijk hemels. ik bleef altijd Aarts.…

wie ik ben, weet ik ik sta toe, mezelf te zijn zonder te kwetsen wie ik ben, denk ik de veiligheid, van mijn hoofd met argumenten wie ik ben, voel ik ik verlang, naar het meisje vol spontaniteit wie ik ben, doe ik de jonge hond, blaft gepast het verdriet verdwijnt wie ik ben, ben ik in vertrouwen, naar voren met grote stappen…

blozende blaadjes knisperen wat verlegen tussen flarden mist…

in hun tuin een huisje maar geen vogel ziet er brood in…

begraafplaats in gloed fris nog vers uit de nacht vogels maken leven…

wanhopig wespje kruipt langs pas geverfd kozijn op zoek naar suiker…

Transparant spiegelt het gezicht aan een groen blad tot de zon opkomt.…

de vlinder fladdert als flarden van gedachten door het geheugen de vader ontwaakt een vergeten droom voorbij de zon schijnt altijd de moeder beschermt het is zo zielig voor hem de vlinder verdwijnt…

Verlegen dwarrelt in dit seizoen tot de grond het blad eindeloos.…

de vader zit links en staart lang door de voorruit de auto is weg de moeder staat op drinkt thee, nu zonder woorden ze kijkt en loopt weg de auto kost geld veel geld, dat is het verhaal de nieuwe leegte…

kronkelend krakend gedachten die ontwaken nieuw gedicht in zicht metske - 2015…

de vader vergeet zelfs zijn vergeetachtigheid ogen vol leegte de moeder kijkt weg en blikt vol liefde terug het is de leeftijd tranen vloeien voort het verleden opgepoetst vergeten toekomst…

voor eeuwig bestaand geklets achter de rug om geroddel zijn naam!…

de mooiste plekjes die liggen in het donker liegen in het licht!…

de draden ragfijn mooi gesponnen in een wiel spin ziet ze vliegen…

Ze blaast een kuiltje in haar wang vlasblond van haar groenblauw haar ogen…

De Mont Saint-Michel, de prachtdroom van monniken trotseert de eeuwen.…

massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding…

het opzetten van een felrode neus, geeft nog geen lachgarantie…