juni vloog om en nu dreigt juli ook al voorbij te stormen…

stilte voor de storm code geel hangt in de lucht boven zandvlakte…

net even anders dan de gemiddelde mens is zo gek nog niet [senryu]…

opgeslagen zon blijft ook tijdens bewolking veelkleurig stralen…

als de zon, zichtbaar bevrijd van de diepste angst straalt hij, Mandela…

metalen puntjes vliegen krijtend in hoog blauw witte motieven [senryu]…

schaatsen ging prima maar zakte toch door het ijs tijdens het klunen [senryu]…

gespreide vleugels zonnen vredig in het gras snorharen trillen [haiku]…

stokstijf als de dood ijzig turend naar leven splijtend het water 2010…

Juni is halfweg. De langste dag komt eraan. Weemoed vult mijn hart.…

het hangt er buiten omdat het binnen nog steeds te smerig weer is [senryu]…

schatje, riep ze hees lust geen boerenmetworst, maar wel jouw scharrelvlees…

Spetterend water springt onvermoeibaar omhoog fontein vol blijdschap…

vol in vertraging een doorgaande beweging slakkengangetje…

soms wil mijn denken niet passen in de spiegel van andermans beeld senryu…

beleef het moment taak van de haiku-dichter verklaar verder niets…

uitgeholde boom natuurlijk opvangtehuis insectenhotel…

witte schuimkoppen uitgeblazen op het strand natte voetstappen…

opgesloten ik gevangen door gedachten maskerfestival uitgesloten ik mag ik altijd mezelf zijn levensdilemma afgesloten ik woorden voorbij het gevoel betekenisloos herboren krachten versterken mijn eigen ik blijven wie ik ben…

een lenteavond vol natuurlijke klanken de schaap blaat zeven avondsymphonie geluid en tegengeluid de grasmaaier rolt ondergaande zon met fluitende solisten de takken zwiepen…