Rillend in de wind, haast bevroren van de kou groeten sneeuwklokjes. Haiku…

geketend en wel gaat deze slijtageslag nog heel lang duren…

ze vallen aan massaal die zwarte vogels op de pindakaas intussen roepen ze kras tiebie kras tiebie…

Plots stond ik voor je toch bleek ik de vreemdeling onstoffelijk woord.…

Hartstochtelijk woord brandt als een vlammende haard op een schapenvacht.…

Zijn vurige hoofd duidt de avond als een ster schittert lucifer…

(tanka) Met Jezus meegaan; daarbij stevig doorstappen, moeizaam strompelen of struikelend voortkruipen: dit alles is Hem volgen!…

Met een glinstering als bliksemschicht in mijn hoofd treft haar laatste woord.…

Een klontje boter, Een beetje water erbij. Laat zachtjes smoren.…

de jas steeds losser rond doorgedragen schouders hangt alleen nog tijd…

Niets houdt haar tegen. Af en toe een gedachte. Maar die vergeet ze.…

Bomen glanzen wit: onder hun kruinen tikkelt het hemelwater.…

Het schrijverke draait snel rond op glanzend water: Guido Gezelle, ziet u vanuit het Hemelrijk mijn behaaglijke weemoed?…

zijn in eenzaamheid al die herinneringen echt zoveel sterker…

Puurheid van water des ochtends in de winter: een hemels genot!…

op het zilveren feest bruist de champagne in de jubilaris…

Het leven gaat door met de tijd als zekerheid tot de hemelpoort.…

(tanka) Spreken over God, gedachten zonder woorden: beide geven lof. Sterke liefde tot Hem groeit in het onderbewustzijn.…

Zo vaak doden wij: met kogels of met woorden, liefde woont er niet.…

zou er weleens iemand terugwuiven naar riet?…