wij zijn het echt in de grote bol het flitslicht maakt ons voor even onherkenbaar het tijdsbeeld laat zich meten en de glazen ballen geven de naderende kerst alvast wat kleur…

helder glanst en schittert glas in donkere dagen veel glinsters dragen kleuren die om uitleg vragen streekjes verf uit de tijd dat beelden antwoord gaven een lief verhaal dat al generaties lang wordt uitgedragen in het zich overgeven aan de sfeer van samen en verwachten met buiten kou en binnen een zo warm familieleven…

Mits ik mij niet vergis is het zo kerstmis lampjes overal bewijzen het al ik heb snel voor haar een boom versierd ballen, zilveren ketting ja de hele mikmak tevreden kijk ik er na voor ik in mijn luie stoel zak hoor ik "nog wijn schat" ze roept niet naar mij in haar geest gaat ze iedereen voorbij en ziet ze zeker daar mijn vader staan…

Wij zijn op weg naar Bethlehem, wij komen van het veld. Een engel straalde in de nacht en heeft groot nieuws verteld: een Kind geboren in een stal en toch de Koning van 't heelal. Wij zijn slechts herders, arm van geest, en zoeken overal. Wij lopen hoopvol door de nacht, de wind waait kil en guur. Maar zie daarginds, daar staat een ster, vlakbij…

Ik weet haar doodgewoon een overvolle tram in Amsterdam het Damrak waar mijn oma kwam met hoed, zo statig toen nog geen verkeer en nu ze is er weer in andere gedaante straalt ze door generaties van weleer behoedt zij zonder het te weten zonder naam, zonder te heten de reiziger naar wat ik weet niet, maar wel dat ze is die geboorte…

Op aarde vrede wie wil dat eigenlijk niet voor ieder meer blij…

zacht wordt het kind gewiegd nog in het paradijs van lieflijke onwetendheid weer is er de bevestiging van onze band met leven in de eeuwigheid onschuld straalt vertederend uit zijn warm aanwezig zijn is welbehagen zonder pijn de wereld stilt in zijn geboorteban wanneer zal zijn woord van vrede ook onze waarheid zijn…

De kerstdagen, de lichtjes de kerstzegels en berichtjes mensen op zoek voor sfeer in huis, hun tuin de kerstmarkt en de kraampjes je loopt er wat, je koopt er wat en intratuin verloot een kerstnacht tussen nep-sneeuw, nep-ijsbeer saampjes op een vacht In Lapland kun je in het echt in een slee achter een renddier glijen of brommend scooterrijen…

in groene takken blinkt het rood en goud met lint naar oud gebruik zijn tafels wit gedekt uitnodigend schittert hoog kristal in statig stille kaarsenvlammen de sfeer van kerst is overal in welkom zingt zacht op vinyl nog de maastreechter staar het lied van stille nacht alles lijkt compleet als het glas geheven wordt de gastheer vrede…

Dit jaar vegakerst? Heel veel lekkers te maken en meer dieren blij…

Dit jaar weer geen boom maar lekker veel wandelen in het blije bos…

ik hing een engeltje in de boom maar net niet op de goede plaats ze glinsterde gewoon na wikken en wegen werd haar een andere plaats gegeven zij twinkelde maakte mijn dag toen zij mij onverwacht een hemels knipoogje gaf…

mag ik nog even tegen je leunen bij je schuilen wellicht sluit nog niet jouw mooie ogen doe ze vooral nog even niet dicht ze gooien bommen op de huizen vermoorden mensen zonder schuld wanen krijgsheren zich machtig wolven in schaapskleren gehuld mag ik nog even tegen je leunen bij je schuilen wellicht doe je handen niet voor jouw oren…

ik heb alle rollen uit de stal al gespeeld in de kerst van mijn dromen wist mij een herder met kudde en schapen spraken samen in blaten hadden de ster snel in de gaten was jozef met ezel vol liefde en trouw zijn hoogzwangere vrouw verzorgend bij winterse kou in maria heb ik mij moeilijk kunnen verplaatsen haar onbevlekte ontvangen…

de bommen zijn bijna op het wapentuig is moegestreden tussen grijs en groen ontluiken in donkere dagen de stukjes vrede toch produceren fabrieken weer hun dodelijke waar nieuwe afzetmarkten zijn al klaar de koude oorlog wordt weer opgestookt militaire budgetten gaan ijlings omhoog alleen onder de opgetrokken aanslagrook van…

in hoop op beter en mooier steeds weer opnieuw haast jaarlijks zich de wereld alsof nadien geen tijd meer is naar de ontmoeting van oud en nieuw die liever wij vertragen om tijd te nemen voor terugblik en bezinning stil staan willen wij bij de vrienden in het leven die ons en wij vieren ervaren willen wij de stilte die valt door wie vertrokken…

In een portret op de ezel gezet Tussen het gras de boterbloemen en de Koeien is de tijd stilgezet onderhevig Aan veranderingen met ogen van de tijd Kijk ik met een zucht en snuif de Onzuivere lucht de geur Van rook in mijn longen en Als ik naar de oren kijk dan denk Ik aan 't doolhof van de tijd waarin Zoveel oren stokdoof zijn geworden…

het schouwspel boeide er was gezang uit duizenden kelen tonen resoneerden lang emoties braken bij velen kleurrijk licht volgde de hymne golfde over de massa ving in subtiele bogen het geloven in boven zij waren een in het pakken van handen ogen die vlamden vol liefde en geestdrift in dit magistrale beleven deze melodie van het…

een gedicht maken voor de kerst is putten uit de doos vol clichés die ik van zolder heb gehaald weer gaat het over fonkelende sterren het dennengroen en't kindeke in z'n kribbe twee dagen lang sluiten we de ogen en gordijnen voor de wereld buiten warmen ons behaaglijk aan het haardvuur en kijken intens tevree naar de boom en het…

ik ben de kelder ingedoken heb tussen alles wat in onbruik is geraakt de dozen kerstfeest weer tevoorschijn gehaald open in verwachtingsvolle stilte de grote koffer waarin de beeldengroep en stal met zacht papier in houtwol is verpakt om te stralen op kerstnacht de rollen groene mos waarop ik mij een herder waande tussen schapen…