jij regisseert laat mijn benen lopen handen klappen als een lappenpop jij trekt aan de touwtjes ik slechts marionet en ga kapot souffleert mijn teksten mimet mijn lach zo word ik verkracht mijn gezicht is uitgelicht de ogen opgemaakt mijn ziel gekraakt ik podium nu jouw volmaakt ben zelf niets het is jouw schaduw die daar…

Die lijnen op jouw gezicht kleuren donkerder dan ooit kan ook komen door dit licht zelfs jouw blik lijkt zo verstrooid En die rimpels rond jouw ogen mis je sprankelende lach was het schuld of onvermogen dat ik het niet eerder zag Neem jou stevig in mijn armen trek je heel dicht tegen mij laat mijn liefde jou verwarmen en voor even zorgenvrij…

Op schemering gekust voel ik lippen zacht bewegen in een ritme dat verwachting overtreft. Haartjes op mijn huid kriebelen van intern stilte van jou voedt mij van binnen. Ogen openen je ziel vertellen het verhaal dat zweet op je huid meer dan verklaard. Hang tegen me aan vertel me wat je wilt voel mijn warmte laat me…

laat mij je raken zei ik met mijn ogen ik ontbloot me, niet langer waken liefste voel je herkend laat alles maar zijn ik ben de nectar voor jouw oude pijn ik wil met je dansen door de nacht waarbij onze lichamen tranen zullen wenen alleen maar oog voor elkaar al het andere is dan verdwenen niets hebben wij meer te vrezen laat liefde…

waar is de chemie de binding met het linnen voel het diep van binnen maar er komt niets uit naar penselen taal ik niet de messen heb ik opgegeven het enige wat lukt is dat ik de verf spuit verdund met tranen banen lange slierten zich een weg omlaag nog dieper in de put ik schud het doek om meer houvast in horizon te krijgen de…

Mijn tacktiek is er een om niet na te bootsen al deed ik dat wel. Waar ruiten sneuvelen deuren dichtslaan en regen valt. Geen verwijt aan welk adres oprecht en eerlijk pas op de plaats. Het gootsteenputje spoelt nu door waar ik voor vecht.…

terwijl haar warme handen zijn koude ziel beroeren en woorden als een zalf zijn hartenpijn verzacht verliest hij zijn geloof in god en zijn bestemming omdat hij de beproeving zo lief niet had verwacht terwijl zijn zachte stem haar ogen laten tranen en als een medicijn de weg zoekt naar haar hart verliest zij al haar angst voor duivel…

liefde weerkaatst duizendvoudig in het wolkendek van verlangen wangen als schelpen ogen de weerspiegeling van de zee waarin liefde voortvloeit als water…

jij hebt de lijnen uitgezet ik schaduw wat met kool om jouw frivool een licht accent te geven diepte weer te laten leven grijs wat jij als wit ervaart en ongeschetst nog open laat er is geen schamen want eerlijk grijs geeft nooit intimiteiten aan anderen zomaar prijs…

In deze gewelddadige tijd van terreur van de straat is een paradijselijke plaats in ‘t land van zwarte kraaien zeldzaam als een witte raaf Ik leef in ’n klein paradijs in genen geschreven driften bron van het aardse kwaad met het verstand beheert reikt ze mij haar slanke hand die geen mens ooit bezeert Simpel is de gouden graal:…

ik streelde diegene zich mooi noemde verloor het zicht in al haar pracht keek in diepten van ogen zonder dat de stilte gewoon leek op wat ze gewoon was beleefde lust in een moment van eenvoudige aanvaarding en keek over de schouders naar de schoonheid die ze in alle eenvoud met zich meebracht……

Muziek overstemd eigen gevoel bekrachtigd het ritmisch meegezogen kaarslicht dansend aan zwetende muren. Je naakte lichaam koestert mijn gedachten met woorden van weleer die glinstering in je ogen verlangen op mijn huid. Tergend langzaam is dit tafereel loslaten van oud zeer begrijpend lezen het accepteren van twee armen…

Niets meer te verhullen de naakte waarheid vers onthuld onbezorgd genot van onbezonnen liefde tintelend gevoel van huid op hete huid alles te beleven wat te geven valt alles ontvangen wat verlangen wil…

ik zou zo graag u overweldigen onder uw protest met luid lawaai zoeken naar uw glanzen dat straks mij zal omvatten kneden tot de grens van pijn uw handen leid ik naar mijn kruis dat ik zal dragen als een man uw zilte geuren zal ik ademen uw mond en tempel vullen tot u de adem mist om door te gaan dan leidt u mij naar binnen…

grote tekenen had hij verricht liet lammen lopen gaf blinden weer het zicht getrouwen volgden hem in stoet en baden mee voor zondaars en de zieken die hij genas met warme groet de avondmaaltijd in gethsemanie hij brak het brood en deelde wijn van judas wisten zij nog niet hij kende het verraad waardoor soldaten kwamen ook petrus…

het pad was vrij maar je stapelt stenen af en toe een kei dan is passeren niet meer mogelijk en stranden wij weer allebei obstakels zijn te overwinnen want diep van binnen kennen wij de weg het overleg baant andere wegen alleen de wind hebben we nu tegen…

Ieder gevoel waait over in een ander hart wat best gestolen mag zijn en kan daar wat stof op doen waaien. Niets is hier voor eeuwig toch lijkt het soms van wel gevoel met al die ogen je huid, je hand, je kus het kan ook over gaan. Mijn hart staat even stil vergeten is de tijd spijt kan ik vergeven armen blijven altijd paraat…

Lippen blazen bellen minnen nachten dromen zee en zand hand in hand de slaap overwinnen en de lakens zij bekennen schoonheid aan elkaar daar vind ik je in mijn armen droom ik je een land waar de zon nooit ondergaat laat ik mij het liefst verleiden door jouw glimlach die onze gedachten deelt en in het diepste van mijn zinnen de…

het gaas gespannen grofmazig voor de dikke wol die we samen sponnen ieder in een eigen kleur aan het patroon begonnen jij geel en bruin ik groen en blauw met lussen namen we het niet zo nauw samen hebben we het afgekant versierd met franjes in oranje ons eerst tapijt nog zijn de kleuren niet vervaagd verkeerde lussen hebben…

ik dicht niet meer open in vertrouwen mijn leven op papier niet groter dan a4 het was een prul en ik de nul die gladstreek wat gekreukeld was zwaar beduimeld de ezelsoren plat zij hebben het heel zwaar gehad onleesbaar is het kinderschrift met kroontjespen uit vele vlekken weet ik wie ik ben mijn linkerhand schreef tegendraads…