1.099 resultaten.
Gouden tijdperk?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
350 Lustig is het augustusleven. De zomer is onze gast.
De vogels zwijgen. De heide bloost nog na in paars,
maar dahlia's zijn voorlopig verre van schaars.
Zwoel is het windje: hij streelt mijn blote bast.
In het zenit en in het zuiden knipoogt weerlicht,
zacht oranje als Aurora in het hooggebergte.
De natuur raakt geladen, vol verwachting en sterkte…
Terwijl
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
293 Hoe kan het zijn dat meningen,
nooit voor naakte feiten wijken?
Dat waanideeën in ons hoofd,
sterker dan vriendschap zijn?
Waarom we vergelijken?
Waarom durven we niet te vragen,
naar de bron van onze angst?
Naar de reden van verdriet?
Naar de oorzaak van onze pijn?
Hoe kan het zijn dat we dóórgaan,
met naar valse profeten luisteren?…
Gepasseerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
298 zij loopt in een nieuwe
broek vol gaten
terwijl hij op gepaste
afstand passeert
op sloffen die scheef
neerkomen bij iedere stap
zijn jas is smerig
en zijn broek houdt hij met
één hand vast omdat ’ie
anders afzakt…
Krant
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
313 Op het strand
Dwarrelde
Een krant langs
Mijn tentje.
Omhoog en
Weer omlaag,
Voortgejaagd
Door de wind.
Het nieuws viel
In de zee,
Dreef even
En verdween…
Overweldigend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
358 soms kun je verdwijnen
in de stilte van een kamer
gevuld met praal
je kijkt zwijgend naar
met goud behangen vrouwen
en je hoort ze allemaal
om te begrijpen
dat wat ze zeggen
niet wordt gesproken
in jouw taal…
Staatsmaffia
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
348 Nederland is een land
Waar bestuurders van naam en faam
Nooit diep mogen vallen
Ze worden beschermd door hun vazallen
En treffen zelden blaam
Lieden zónder naam en faam
Mogen van de overheid
Geen kopje koffie aanvaarden
Want dat is in strijd
Met normen en waarden
Zo knevelt de top haar werkers
Stampt eigen zakken lustig aan
Declareren…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
304 ik word wakker
in een plas van ‘s werelds bloed
niet ’t jouwe noch ’t mijne
al voelt het hartzeer intens
kan het nog harder
nog dieper, nog dichterbij
breng de wapens naar de zee
en zet je neer op het zand
voel de wind op je gezicht
keer terug naar de kern
daar waar ’t ooit begon
in liefde…
duidelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
314 spreek beleefde taal
dat wordt het beste verstaan
en voorkomt woorden
[senryu]…
Schizofreende gespleten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
271 ik schizofreende gespleten
had diamanten geroofd
terwijl ik al in de cel zat geketend
dromend van jaren water en brood
wist uit oorlog en schroot met het
bloot van mijn handen een imperium
op te bouwen met mensen die van
macht geld en manipuleren houden
ik hallucineerde mij god
geen weg was te kort in het scheppen
van werelden zonder enig…
droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
431 smelt wapentuig om
en maak er glijbanen van
voor de kinderen
[senryu]…
Doen alsof
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
357 Kunnen we niet doen alsof
geluk voor het opscheppen ligt
iedereen gelijke kansen heeft
de underdog de winnaar wordt
de wereld een paradijs is
alle goden tegelijk bestaan
IS toch niet islamitisch is
de genocide niet bestond
de waarheid toch overwint
de volgende president
geen gevaarlijke gek zal zijn
het klimaat niet verandert
vlees geen…
Immer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
238 langzaam lopend
door lange straten
heeft niemand
het in de gaten
hoe tranen over zijn
wangen stromen
waar geen eind
aan lijkt te komen
nog immer doolt hij
door de straten
nooit heeft niemand
dit in de gaten…
Over lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
288 Iedere vierde mei, om acht uur in de avond
Staat een politicus of bestuurder klaar
Om ons te wijzen op het belang van de vrede
Over de verzetsheld die altijd klaar stond
Tegen de bezetters vocht, dapper maar
Wellicht voor niets en dat komt mede
Door de ontwikkelingen in deze jaren
Extremisten die in woord en gebaren
Duidelijk maken dat…
Vandaag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
394 herdenken wij
hoe mensen werden
ontmenselijkt
toen
van huid en haard
verdreven
toen
in kampen
opgesloten
toen
de wereld met
lede ogen toekeek
toen
nu worden mensen
nog altijd ontmenselijkt
vandaag
zijn miljoenen mensen
ontheemd
vandaag
worden ze opgevangen
in vluchtelingenkampen
vandaag
spelen zij die heersen
monopoly met…
Het ongelijk van gelijk...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
304 Vanuit mensenrechten bezien,
heeft ieder mens recht van spreken.
Vanuit ieders standpunt beschouwd,
heeft ieder mens gelijk.
Lang leve onze rechten en regels.
Hoera voor toegegeven fouten!
Eindelijk en nog steeds!
Samenwerking wint het van de strijd.…
Afgaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
322 Ik kan niet acteren, gedichtje. Ik hou niet van dikdoenerij.
Speel jij maar met wat voeten, als het moet, kruip nog eens terug in mijn bol,
het maakt niets uit. Kijk, daar heb je de uitgeverij.
Er waait een koude wind en ons kaftje wordt dun. Moet je zien hoe
de grote namen tevoorschijn durven komen met een luxe uitgave in
deze tijd. Voor hen…
Kleur bekennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 kleur mij niet rechts
schilder mij links aan de zijlijn
nu ongevraagde antwoorden
aan mij op worden gedwongen
kauw ik steevast met links
een versgeperste mok
kleurt de dag oranje
nog net niet rood
hoewel de zon mij wekte
heeft de wind haar verstopt
en laat de bloemen buigen
al gaan ze nog net niet
door de knieën…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
336 Als een meeuw in de mist te verdwijnen
Zo melancholiek was het Indische kind
Het werd in het boerengehucht niet bemind
En de tropenzon wou er niet schijnen
Als een meeuw in de mist te ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een…
Verleerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
239 de dag
herpakt zich niet
nu de duister invalt
om deze
opgang te krijgen
lukt al even niet meer
door vergetelheid
omarmd zinkt hij
iedere dag
een stukje dieper
in zijn vergeelde
canapé…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
247 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…