Door inheemse stilte wentelt zich wilg aan de oevers bij het zoet water meer waar blanke nimfen spiraalvormig dansen in een cirkel van zilvergroen gras alsof verlegen verliefd zijn ook bij de oppervlakte hoort van een noeste onherbergzame woestenij te ruig en stoer om echt te strelen wilg kronkelt zich lenig in het rond, geknot of niet…

Er loeien koeien, schapen blaten, en de wind -- zaait de zaden uit.…

spiegelend danste zij op maanverlicht water dat opkomend golfde zonder rust blad fluisterde tussen de sterren hun open gesprek zonder twinkelende starheid en aan buren geen gebrek in geel was de puzzel nooit te maken er waren stukjes die deze magie niet smaakten…

ze plukte wol handenvol met rust en liefde ze stuurde niet maar begeleidde zorgzaam zacht eerst keek zij ze aan tot het gaan klikte in samen warmte delen met hand en huid de kou langs voelen waaien is toch anders dan ze met hart en ziel aaien…

Het is tijd om afscheid te nemen van blauwe kleur van het hemelgewelf waarin steeds zwakkere zon en zeer grote ijle wolken eerst als losse delen samen tot geheel vormen terwijl een opkomende wind voor verstrooiing en aandacht zorgt. Heerlijk om nog even na te genieten van trillende groene gebladerte die zich laat mengen met nieuwe tinten in…

zij koninginde hoog in de koude lucht na de vlucht snelle en opgewonden darren in chaos achter zich te hebben gelaten alleen de kleinste bleef haken aan haar spoor met hem zou zij het gaan maken hun moment was universeel van twee naar een teveel weer wolkte na enige tijd een jeugdig volk naar een nog nieuw te kiezen…

Vandaag mijn benen grijsgedraaid met blote benen het langdurig incontinente weer had de natuur een wulpse overdadigheid gegeven het groen heupwiegde, en schreeuwde me uitbundig toe De lokale muggen hadden een voor mij onvoorziene rol in hun klamvochtig schouwspel Ik werd gulzig onthaald als een langverwachte gast Het mugpeloton…

Zoet zijn de bramen in het wijndomein Maar groeien moeten nog de druiventrossen Straks komt de fluisterboot wat gasten lossen Een groen prieel tempert de zonneschijn De mens gedijt op warmte, vogelzang Gelijk de appels, kersen, pruimen, peren De populier en els zijn sterk en weren Te harde wind, hun haag is van belang Subtropisch zijn…

De beuk in de tuin verliest zijn laatste blaren al in augustus. De zon brandt ongenadig de seizoenen overhoop.…

De uiterwaarden zijn meren geworden Waar voor kort nog koeien graasden Strijken schuimkoppen neer uit de ether Ik begrijp de natuur, die haar grenzen toespreekt Maak een gat in de heining Laat me vrij, laat me wild, één leven lang woest zijn Zelfs de wet van de jungle verzuipt hier De geur van het geurloze water is al De schepping…

Zo teer en kwetsbaar als een veelkleurig wonder raak je ieder hart. Ontwaak mijn mooie vlinder uit jouw eigen draderig huisje en spreid gevarieerde kleurrijke vleugels opdat ze comfortabel en gestroomlijnd de verschillende luchtlagen raken en de wegen kruisen van geurende bloemen die een voor een ook het levenslicht zien. Bovendien komen…

Hangend in de lucht hul je het open landschap in een mysterie. Wanneer mijn breekbare-en-kwetsbare verdrinkt in een mist van dichtheid en uitgestrektheid waar haar silhouet wordt gemetamorfoseerd in vage contouren en on- duidelijke vormen terwijl toppen lijken te zweven boven deze ongeziene luchtlaag. Dwalend en verdwalend tussen hoop en…

Afkomstig uit een gekleurd wolkenlandschap luister ik naar het zacht vloeiend geluid van hemeltranen als ergens onderweg zijn van waar bestemming nog niet is geschreven Met z'n allen willen zij bewegen, spelen, wereld om zich heen in vrijheid ontdekken. Dat deze gevarieerde druppels nog even blijven hangen op menig autoruit, dak, muur tot vensterraam…

Australische Aboriginals zagen hem duizenden jaren geleden de heldere reuzenster Betelgeuze 600 lichtjaar van de aarde verwijderd twintig keer zo groot als de zon nog honderdduizend jaar leven voor de boeg eens volgt een supernova explosie hij zal imploderen diep in zijn binnenste sterft hij bij zijn afscheid stuurt hij…

Oh, hoe schoon is de natuur na een haring in het zuur grauwe ganzen op de loop blinde mollen zonder hoop en de zon schijnt op het land Kijk: een houtduif vliegt in brand! Oh, hoe schoon is de natuur…

De Loire, de Rhone en Somme vallen droog Geen hemelwater, gevaar voor natuur Bos- heide- duinbrand kent oorzaak noch duur Ik mijd dit jaar Frankrijk, al zit het me hoog Zo niet Adjudant (Bart), zie zijn snelsonnet Hij heeft tout malheur op een rijtje gezet... _______________________________ BOSBRAND Mon dieu, quel chaleur…

het wildvuur laat een spoor van vernieling na in inkt gedoopt de bast van de bomen de wind trekt slierten van as tussen vermolmde huizen het vuurrood gesteente rouwt zwartgeblakerd droogte en wind het allesverterende vuur verslindt kent geen genade de zon zakt in strepen door het knisperende naaldwoud…

Natuur werkt helend zij deelt ook haar geheimen verruimd bewustzijn. Een verborgen tuin bezoeken waar ik heerlijk kan wandelen langs grasvelden en sierlijke boompartijen Ongekende belevenissen en verrassende doorkijkjes met open groene kamers waar schone gezonde buitenlucht stroomt in een ontspannen, relaxte sfeer. Hoe water zich voortbeweegt…

ik dacht woorden te scoren zag zonnen bloeien in de kleuren van hiernaast daar waar ook hun schaduwen contrasteerden in de al lang gedroogde grijze nevels van de nacht…

De roep van de zee zijn geruis achtervolgt mij tranen van water. Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte. Op welke…