3.802 resultaten.
vogelzanggebeuren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 elk met een eigen
zomerzachte melodie
in ’t dicht groene
lover van de bomen
houden zij niet alleen
de dag levendig
ze bevliegen
ook mijn gedachten
tot ik het innestel
om ooit weer
neer te schrijven
als ook mijn lied…
groengele rover.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
682 Kruipt en sluipt heel langzaam in heggen over takken.
Rode tong schiet met korte tussenpozen uit de mond.
Haar half gesloten ogen opent ze echter terstond.
Als ze vliegensvlug een prooi moet pakken.
Dit specimen kan men soms tegenkomen in de Franse natuur.
Vaak is 't in de campagne je altijd aanwezige buur.…
Celeste
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
755 Hoe zacht ze speelt met sluike sprietjes
ontwakend langs de smalle slingerweg
en op het water wel een handje helpt
met openvouwen van een lelieblad
de pure naaktheid van een boom belicht
om halverwege de ligusterheg
zich neer te leggen in het kreupeldicht
geweven bed van de vergeet-mij-nietjes.…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.467 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
Madeliefjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
430 Door de zure grond
zijn er in Gouda
overal duizenden madeliefjes
waarop het lijkt alsof
het sneeuwt in juni.
Als kind reeg ik die lieve
bloemetjes aaneen door met
mijn nagels een sneetje
in het steeltje te maken
en er dan een andere
madelief door te steken.
Zo kreeg ik een ketting
van vrolijke, witte bloempjes,
die ik om mijn nek en…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
344 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
364 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
De lach van het paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
377 je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht
kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht
tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen
wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen
met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs…
Zuidschermer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
509 De Zuidervaart vliet aan m’n oog voorbij
met aan haar overzij het jonge vee
dat uitgelaten dartelt in de wei.
Waar reigers roezemoezen tussen riet
een kievit waakzaam op zijn eega wacht
daar kweelt de karekiet een liefdeslied.
En populieren schuiven in een rij
gezien vanaf het dravend boerenpaard
dat lenteluchten ruikt in natte klei
en…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
379 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
DE NACHT WACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Schemerlicht sluit de ogen
van de nacht
tot een zacht schitteren
van de sterren
aan de einder
hun hoopgevende
knipogende lach
en pracht
verkoelende rust
kust mijn voorhoofd
en dooft de gedachten
die op de morgen
kunnen wachten…
Een hommel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
870 het maakt me blij; dat gonzende geluid
het snelle bewegen van haar vleugeltjes
het voorzichtig landen op
bloemenstampers om nectar te drinken
alvorens weer te verdwijnen
ze doet zo haar best
dag in dag uit om
een maaltje te verschalken
terwijl ze daarbij soms onbewust
ook andere hommels lijkt te 'stalken'…
bewustzijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 ik denk
dus ik ben
lijkt me
onvoldoende
ik zie olifanten
hun jong redden
uit de enorme kaken
van een hongerige krokodil
olifanten kunnen niet denken
dacht ik maar als je dat ziet
evengoed zijn ze nogal zwijgzaam
waardoor een mens zich vergist
zoals door alle eeuwen heen
een soort vloek
van het bewustzijn
en de taal…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
361 als bomen naar me kijken
ik hun houten ogen
niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door…
vogels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
361 je denkt
en dat is
taal
zo'n beetje
woorden
en beelden
maar niet
in regels
het vliegt
door je hoofd
ik herken dat in vogels
ze bewijzen wat ik weet
geordend als ze evengoed zijn…
Dagje aan 't water
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.020 zon en wind als gezworen kameraden
riet beweegt in swingende bewegingen op de
aanlandende golfjes langs de oeverrand
de blauwe lucht, slechts onderbroken door
dunne regels hoge bewolking, waartussen een
natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt
ver voor ons uit, op het woelige water,
het silhouet van een slank wit zeiljacht
langs de…
In roets en schicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 ik weet het grut
de grijze bolletjes pluis
hoor ze piepen in hun huis
waar het ouderpaar
de bekjes vult van
het jeugdig ongeduld
in roets en schicht
met tomeloze vaart
tot de herrie is bedaard
het wollig spul
op de laatste zonnestraal
in alle rust de nacht ingaat…
Stilte van het late uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
407 ik wil dwalen
door het bos
op zoek gaan
naar een kantje mos
het streepje gele maan
alleen in
vrijheid van beleven
mezelf weer overgeven
aan omgeving en natuur
de stilte van het late uur
bomen laten spreken
fluisterend antwoord geven
naar lichte ogen zwaaien
zonder dat zij schrikken
en meteen wegdraaien
de grond weer voelen
zonder…
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
649 Op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten. Vrij en opgetogen
weerklinkt het liedje van de karekiet
in dit gebied dat gonst van tiervermogen.
De korenrozen bloeien vurig rood
en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras
en zonder gêne geven we ons bloot
terwijl de zon zich richt op het gewas.
Ik voel je hete adem op mijn lijf,…
Vulkaaneiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 Grotendeel verzonken in
het binnenste van de
peilloos diepe zee
ligt het vulkaaneiland.
Opgestuwd door natuurkracht
bereikt vurig steen hoogte,
koelt, slijt en brokkelt
tot minuscule materie.
Neerslag voert het mee
door uitgesleten kloven
en het bezinkt, laag na laag,
tot zwart strand ontstaat.
Ik sta op het strand
en tuur omhoog…